Zeche Karl, Archeologiczne miejsce górnicze w Wuppertal, Niemcy

Zeche Karl była kopalnią rud żelaza i galmanu przy zachodnim końcu dzisiejszej Galmeistraße w dzielnicy Langerfeld w Wuppertalu, obok krytej pływalni. Nie zachowały się żadne budynki naziemne; murowany szyb, głęboki na 48,3 m według pomiarów, choć dokumenty podają 59 m, odrestaurowano w 1991 r., dodając betonowy pierścień z wstawioną szklaną płytą. Szyb, sztolnie i szybiki przetrwały pod ziemią jako chroniony Bodendenkmal.

Wydobycie galeny w Langerfeld jest znane od połowy XVIII wieku. W 1835 Friedrich Harkort starał się o koncesję na kopalnię Karl, którą otrzymał w 1856. Do zamknięcia w 1896 kopalnia wydobywała głównie brunatny rudę żelaza.

Nazwa Galmeistraße przypomina o rudzie cynku (Galmei) wydobywanej tu od połowy XVIII wieku; kopalnia nosiła nazwę Karl. Teren jest chronionym Bodendenkmal, a widocznym znakiem jest odrestaurowany w 1991 roku szyb z betonowym kołnierzem i szklaną płytą.

Miejsce leży przy zachodnim końcu dzisiejszej Galmeistraße, obok krytej pływalni w Langerfeld. Nie zachowały się żadne budynki naziemne; ceglany szyb odrestaurowano w 1991 r. i nakryto betonowym kołnierzem z szklaną płytą. Szyb jest chronionym Bodendenkmalem, więc ogląda się go z zewnątrz.

Murowany szyb ma 48,3 m głębokości według pomiarów, choć dokumenty podają 59 m. Po renowacji w 1991 r. otrzymał betonowy pierścień z wstawioną szklaną płytą – to jedyny element widoczny dziś na zachodnim końcu Galmeistraße, przy basenie w Langerfeld.