Opactwo Hersfeld, Opactwo benedyktyńskie w Bad Hersfeld, Niemcy.

Opactwo Hersfeld to klasztor religijny w Bad Hersfeld złożony z wielu budynków kamiennych położonych u zbiegu trzech rzek: Geisy, Haune i Fuldy. Ruiny jego kościoła pozostają największymi pozostałościami kościoła romańskiego w Europie.

Lullus, arcybiskup Moguncji, około 769 roku na nowo założył benedyktyński klasztor w Hersfeldzie w miejscu pustelni św. Sturma; Karol Wielki podniósł go w 775 roku do godności opactwa cesarskiego. Kościół klasztorny przebudowano w latach 831–850, a w 852 roku przeniesiono do nowej bazyliki grób Lullusa. Po reformacji opactwo znalazło się pod panowaniem heskim; po śmierci ostatniego opata, Joachima Rölla, w 1606 roku ustanowiono świeckiego administratora, a pokój westfalski z 1648 roku przekształcił je w zsekularyzowane księstwo Hersfeld.

Klasztor był ośrodkiem nauki i produkcji rękopisów, gdzie mnisi starannie tworzyli książki i zapisywali historię. Ta rola uczyniła go ważnym centrum edukacji i wiedzy w średniowiecznym regionie.

Ruiny są dostępne bezpłatnie, umożliwiając odwiedzającym spacer między starymi strukturami kamiennymi i zrozumienie skali poprzedniego kompleksu. Zalecane są wygodne buty i wystarczająco dużo czasu, aby dokładnie zbadać całą witrynę.

Każdego roku artyści wykorzystują ruiny jako tło dla Festiwalu Bad Hersfeld, teatru na świeżym powietrzu z przedstawieniami pośród średniowiecznych murów kamiennych. To współczesne wykorzystanie historycznej witryny tworzy niezwykłą mieszaninę przeszłości i teraźniejszości.