Church of Saint Adalbert of Prague, Kościół w Dejvicach, Czechy

Kościół św. Adalberta to trójnawowa bazylika wbudowana w prostokątny kompleks Arcybiskupiego Seminarium Duchownego w Dejvicach, między dwoma dziedzińcami. Potężna kopuła nad skrzyżowaniem naw, zwrócona ku miastu, nawiązuje do Kapitolu w Waszyngtonie. Fasada wejściowa otwiera się na północny zachód ku ogrodom i winnicom, aby świeccy mieli dostęp.

Zaprojektowany przez architekta Františka Havlenę kościół zbudowano w latach 1925–1927 jako integralną część kompleksu Arcybiskupiego Seminarium Duchownego w Dejvicach. Został poświęcony 6 listopada 1927 roku. W okresie komunistycznym nie mógł pełnić swojej funkcji i został przebudowany; na początku lat 70. XX wieku mieściło się w nim studio nagraniowe Supraphonu. W 1990 roku budynek zwrócono Kościołowi.

Kościół jest filialną bazyliką seminaryjną w obrębie parafii św. Mateusza w Dejvicach, a nie samodzielnym kościołem parafialnym. Od października 1991 r. ma odrębną administrację duchową; wśród jego rektorów in spiritualibus byli Aleš Opatrný (1991–2004) i od 2023 r. Christian M. Pšenička.

Kościół jest wbudowany w kompleks Arcybiskupiego Seminarium Duchownego, między dwoma dziedzińcami; jego fasada wejściowa zwrócona jest na północny zachód, ku zboczu z ogrodami i winnicami, aby był dostępny dla świeckich. Oba dziedzińce, zamknięte dla studentów, zaprojektowano jako ogrody medytacyjne. Kościół należy do parafii św. Mateusza.

Kościół jest filialnym kościołem seminaryjnym, a nie parafialnym: należy do parafii św. Mateusza. Kopuła nad skrzyżowaniem naw, zwrócona ku miastu, nawiązuje do Kapitolu w Waszyngtonie. Na początku lat siedemdziesiątych działało tu studio nagraniowe Supraphonu.