Qinglian Temple, Zabytkowa świątynia w Zezhou County, Chiny

Świątynia Qinglian to buddyjski zespół dwóch dziedzińców na południowym zboczu góry Xieshi w Jincun (powiat Zezhou), połączonych górską ścieżką o długości około 500 metrów. Górny dziedziniec, do którego prowadzą kamienne stopnie, ma dwukondygnacyjną bibliotekę z ciemnymi drewnianymi panelami kratowymi, gontowymi okapami z szarych dachówek i drewnianymi wspornikami nad szarymi murami ceglanymi z sześciokątnym panelem o wzorze plastra miodu; nad drzwiami wiszą trzy niebieskie tablice z napisem „圆覺”, a po bokach stoją dwa kamienne lwy. Dolny, starszy dziedziniec wychodzi na rzekę Dan.

Założona przez mnicha Huiyuana w erze Tianbao Północnych Qi (550–559) jako świątynia Xieshi, została przemianowana na świątynię Qinglian dekretem cesarskim w 867 roku, po tym jak mnich z czasów Tang, Huiyin, otworzył tam w 827 roku miejsce nauczania Sutry Lotosu. W 828 roku dodano górny dziedziniec, który w 970 roku otrzymał nazwę świątyni Fuyan. Od 1988 roku zespół jest wpisany na listę głównych zabytków kultury chronionych na szczeblu krajowym.

Nazwę Qinglian, „Zielony Lotos”, nadał dwór Tangów w 867 r. zamiast pierwotnej Xieshi; górny zespół otrzymał w 973 r. imię Fuyan. Dolna świątynia nazywana jest potocznie Gu Qinglian Si, Starym Qinglian. Mingowa pagoda na wschód od dolnej świątyni zwana jest Pagodą bez Cienia, ponieważ w przesilenie letnie nie rzuca cienia.

Świątynia wznosi się na południowym zboczu góry Xieshi w gminie Jincun (powiat Zezhou); górny i dolny dziedziniec łączy górska ścieżka o długości około 500 metrów. Teren zajmuje ponad 19 000 metrów kwadratowych i jest zamknięty z trzech stron wzgórzami, a od południa graniczy z rzeką Dan i wsią Sinanzhuang. Zaplanuj czas na podejście między oboma dziedzińcami.

Mingowa pagoda relikwiarzowa na wschód od dolnego dziedzińca ma trzynaście pierścieni i kopulasty korpus; to jedyna stupa w stylu tybetańskim w Jincheng. W przesilenie letnie słońce nie rzuca od niej cienia, stąd nazwa pagoda bez cienia.