Jincheng Erxian Temple, Zespół świątynny w powiecie Zezhou, Chiny

Świątynia Erxian w powiecie Zezhou to złożony zespół religijny zbudowany zgodnie z chińskimi tradycjami, z wieloma halami połączonymi dziedzińcami i budynkami bocznymi. Układ przestrzenny opiera się na systemie hal przednich i tylnych, który organizuje przestrzeń według tradycyjnych zasad.

Świątynię założono za Północnej Dynastii Song ku czci dwóch sióstr Yue, lokalnych bóstw kanonizowanych jako Chonghui i Chongshu przez cesarza Huizonga. Stela podaje datę budowy 1097, inne badania proponują 1107 lub wczesny XII wiek. Remonty prowadzono za Jin, Yuan, Ming i Qing, a tylko sala główna zachowała substancję z epoki Song. W 1996 roku wpisano ją jako główny narodowy zabytek historyczny i kulturowy.

Świątynia czci Dwie Nieśmiertelne, siostry Chonghui i Chongshu z rodu Yue, które według miejscowej wiary były źle traktowane przez macochę, lecz służyły jej gorliwie i stały się nieśmiertelne. Za Północnej Dynastii Song cesarz Huizong nadał im tytuły zhenren Chonghui i Chongshu oraz nazwę świątyni Zhenze, a sanktuarium wzniesiono przy oficjalnym poparciu. Złocone, ukoronowane posągi w głównej sali przedstawiają siostry.

Świątynia jest zwrócona na południe wzdłuż osi północ–południe: wchodzi się przez bramę górską, a następnie przez przedsionek i salę ofiarną dociera do sali głównej; cały zespół ma około 83 m długości i 29 m szerokości. Sala główna jest niewielka i słabo oświetlona, więc warto zabrać latarkę, by obejrzeć drobne wsporniki tiankong louge i twarze 16 malowanych figur z gliny.

Miniaturowa szafka w kształcie niebiańskiego pałacu w sali głównej nie jest pomniejszoną kopią konsol sali: jej konsolki są bardziej złożone, siedmiopoziomowe i ukośne, a drewniany tęczowy most z galeriami łączy boczne wieże. Badanie Tsinghua z 2017 r. datowało szafkę na około 1140–1165, nieco później niż sala i jej posągi.