Hua Bridge, kamienny most łukowy w Guilin, Chiny

Most Hua przecina rzekę Xiao Dong w Parku Qixing, ma łączną długość 134,66 metra. Jego jedenaście przęseł dzieli się na cztery przęsła wodne po wschodniej stronie i siedem przęseł suchych po zachodniej, zmniejszających się ze wschodu na zachód. Nad przęsłami wodnymi stoi pawilon; pawilon i balustrady mostu suchego są betonowe.

Pięcioprzęsłowy kamienny most z pawilonem widnieje już na mapie murów prefektury Jingjiang z czasów Song, zbudowany w erze Jiaxi i nazwany mostem Jiaxi. Powodzie zniszczyły go około przełomu Yuan-Ming; w 1456 prefekt He Yongquan położył deski na starych fundamentach. W 1540 darowizna konkubiny Xu księcia Ansu z Jingjiang rozszerzyła go do jedenastu przęseł, czterech wodnych i siedmiu suchych, a w czasach Ming otrzymał nazwę most Hua.

Nazwa mostu zmieniała się z otoczeniem: nazwano go Jiaxi od ery Song, w której powstał, a w czasach Ming – Hua („kwiat”) z powodu gęstych kwiatów i drzew na obu brzegach. W epoce Qing przemianowano go na Tianzhu, „Niebiański Filar”, od wzgórza wznoszącego się przy wschodnim końcu. Ta skała, zwana też kamieniem Furong, wciąż nosi wyryty w czasie rewolucji kulturalnej napis „Niech żyje myśl Mao Zedonga”.

Most przecina rzekę Xiao Dong wewnątrz Parku Siedmiu Gwiazd, w pobliżu ujścia potoku Lingjian. Jego jedenaście przęseł maleje ze wschodu na zachód: cztery przęsła wodne po wschodniej stronie i siedem suchych po zachodniej. Zwykle woda płynie przez przęsła wodne; podczas powodzi suche przęsła zwiększają przepustowość.

Mały kamienny słup przy wschodnim końcu mostu, zwany kamieniem Furong, dał w czasach Qing nazwę mostowi Tianzhu; podczas rewolucji kulturalnej wyryto na nim znaki „Niech żyje myśl Mao Zedonga”, widoczne do dziś.