Zengpiyan, Neolityczne stanowisko archeologiczne w Guilin, Chiny

Zengpiyan to neolityczne stanowisko jaskiniowe u południowo-zachodniego podnóża góry Dushan w Guilin. Główna jaskinia ma około 220 metrów kwadratowych i wychodzi na południowy zachód, w pobliżu rzeki Li. Zawiera warstwowe osady z paleniskami, dołami odpadowymi i stosami kamieni.

Jaskinię odkryto w 1969 roku i przebadano wykopaliskowo w 1973 roku; zamieszkiwanie datuje się na lata 10 000–5000 p.n.e. Około 5000 p.n.e. została opuszczona, gdy ciepły i wilgotny okres zaczął ją często zalewać. W 2001 roku Zengpiyan wpisano na listę zabytków narodowych.

Wykopaliska dostarczyły szczątki ponad 30 osób, pochowanych głównie w pozycji kucznej, bez jam grobowych i darów grobowych; towarzyszyły im tylko dwa noże z muszli. Stanowisko dostarczyło też ponad 10 000 fragmentów ceramiki, jednych z najstarszych w Chinach, a najstarsza miejscowa ceramika datowana jest na 12 000 lat BP. Jaskinia służyła jako mieszkanie i prymitywny grób.

Główna jaskinia o powierzchni około 220 m² otwiera się na południowy zachód, blisko rzeki Li. Wykopaliska dostarczyły ponad 10 000 fragmentów ceramiki oraz 1000 wygładzonych lub przebitych wyrobów z kamienia i kości. Od 2001 roku stanowisko jest pomnikiem narodowym.

Jaskinia leży zaledwie około metra nad otaczającą równiną i została opuszczona, gdy powodzie w ciepłym i wilgotnym okresie około 5000 r. p.n.e. wyparły mieszkańców po mniej więcej 5000 lat użytkowania. Wykopaliska przyniosły ponad 10 000 fragmentów ceramiki oraz liczne paleniska i doły odpadkowe.