Zhangzhou Confucian Temple, Starożytna świątynia konfucjańska w Zhangzhou, Chiny

Świątynia Konfucjańska w Zhangzhou, założona w 1139 roku i odbudowana w 1482 roku, jest zwrócona na południe i zajmuje 2600 metrów kwadratowych. Zachowały się brama Yi, brama Dacheng, dwa boczne korytarze, taras Danchi, ołtarz i sala Dacheng. Sala ma pięć przęseł szerokości i sześć głębokości, z podwójnym dachem czterospadowym typowym dla wczesnej architektury południowego Fujianu.

Świątynia konfucjańska w Zhangzhou została po raz pierwszy wzniesiona w 1139 r., dziewiątym roku ery Shaoxing za panowania Południowej dynastii Song. Odbudowano ją w 1482 r., osiemnastym roku ery Chenghua za dynastii Ming. W 2001 r. kompleks wpisano na listę obiektów objętych ochroną jako dobro kultury o znaczeniu krajowym.

Świątynia jest poświęcona Konfucjuszowi, a po chińsku nazywa się Zhangzhou Fu Wenmiao, czyli świątynia konfucjańska prefektury Zhangzhou. Zespół rozciąga się wzdłuż osi północ–południe: brama Yi, brama Dacheng, boczne galerie, platforma ofiarna i ołtarz prowadzą do sali Dacheng. Jej dach dwukalenicowy ma cechy wczesnej architektury południowego Fujianu.

Zespół jest zwrócony na południe i zajmuje 2600 metrów kwadratowych w dzielnicy Xiangcheng w Zhangzhou, w Fujianie. Wchodzi się przez bramę Yi, następnie przez bramę Dacheng, a potem przechodzi przez dwa boczne korytarze do podwyższonej platformy ołtarza i hali Dacheng. Hala ma pięć przęseł szerokości i sześć głębokości pod dachem dwuspadowym z podwójnym okapem.

Świątynia od 2001 roku figuruje na chińskiej krajowej liście dziedzictwa kulturowego, w piątej grupie najważniejszych zabytków historycznych i kulturowych chronionych na szczeblu krajowym. Jej Wielka Sala (Dacheng) ma pięć przęseł szerokości i sześć głębokości, a jej dwukalenicowy dach z podwójnym okapem wykazuje wczesne cechy budownictwa Minnan.