Langtang Ri, Szczyt górski w Rasuwa, Chiny.

Langtang Ri to szczyt górski w łańcuchu Langtang Himal, który wznosi się na około 7.205 metrów. Zbocza są strome i skaliste, ze stałym śniegiem i lodem pokrywającymi wyższe wysokości.

Langtang Ri został po raz pierwszy zdobyty 10 października 1981 roku przez wyprawę japońsko-nepalską pod kierownictwem Hideyukiego Uematsu, która 20 września 1981 roku założyła obóz bazowy. Noboru Yamada, Makihiro Wakao, Soichi Nasu i Ang Rinji Sherpa dotarli na szczyt granią południową. Wejście opisano w książce The Shishapangma Expedition Douga Scotta i Alexa MacIntyre'a (1984).

Nepalska nazwa szczytu, लाङटाङ री, pojawia się w relacjach z wyprawy z 1981 roku, a góra leży na granicy Nepalu i Tybetu, gdzie stykają się światy nepalski i tybetański. Zespół pierwszego wejścia był japoński, kierowany przez Hideyukiego Uematsu, a Ang Rinji Sherpa stanął na szczycie wraz z trzema Japończykami 10 października 1981 roku.

Wspinacze docierają na szczyt przez obozy bazowe i potrzebują specjalistycznego sprzętu alpinistycznego oraz kilku dni odpoczynku na aklimatyzację. Dobra kondycja fizyczna i doświadczenie w wspinaczce na wysokości są niezbędne dla bezpiecznego wznoszenia.

Pierwsze wejście 10 października 1981 roku poprowadziło granią południową: wyprawa japońsko-nepalska pod kierownictwem Hideyukiego Uematsu, a Noboru Yamada, Makihiro Wakao, Soichi Nasu i Ang Rinji Sherpa stanęli na szczycie. Bazę założono 20 września 1981 roku, a obóz 2 – 30 września, tuż po silnej burzy.