Miyin Temple, Świątynia buddyjska w gminie Weishan, w Ningxiang, w Chinach

Świątynia Miyin zajmuje w Weishan około 9 000 metrów kwadratowych i obejmuje bramę górską, wieże dzwonu i bębna, Salę Dziesięciu Tysięcy Buddów, sale poświęcone Wenshu i Puxianowi, salę medytacji oraz pozłacany posąg Guanyin o wysokości 99,19 metra dodany w 2009 roku. W ścianach Sali Dziesięciu Tysięcy Buddów osadzono 12 182 pozłacane ceglane buddy, a jej tablicę napisał Czang Kaj-szek w 1945 roku.

Weishan Lingyou założył świątynię w 807 roku jako Yingchan, a w 849 roku za panowania cesarza Xuanzonga przemianowano ją na Miyin. Pożary w latach 1104, 1370, 1619 i 1918 doprowadziły do odbudów, w tym tej z 1933 roku. W 1655 roku Huishan Chaohai odbudował ją i przyłączył do szkoły Rinzai.

Świątynia działa jako żywe centrum praktyki buddyjskiej, gdzie codzienne ceremonie odbywają się według tradycyjnych chińskich zwyczajów, które mogą obserwować odwiedzający. Przestrzeń pozostaje aktywna i używana przez wspólnotę zakonną.

Świątynia Miyin znajduje się w gminie Weishan, powiat Ningxiang, Hunan. Teren obejmuje ponad 9 000 metrów kwadratowych i zawiera bramę górską, wieże dzwonu i bębna, Salę Dziesięciu Tysięcy Buddów oraz inne sale. Zaplanuj czas na zwiedzanie terenu i 619 stopni prowadzących do 99,19-metrowego posągu Guanyin.

Nazwa świątyni wywodzi się z indyjskiego buddyzmu ezoterycznego: recytacja mantr (mowa), układanie gestów dłoni (ciało) i medytacja (umysł) razem prowadzą do oświecenia. Cesarz Xuanzong nadał w 849 tablicę świątyni medytacji Miyin. Pei Wende, syn Pei Xiu, wyświęcony tu jako Fahai, posłużył za wzór mnicha w Legendzie Białego Węża.