Jiwang Temple, Wanrong, Chińska świątynia w powiecie Wanrong, Chiny

Świątynia Jiwang w Wanrong zachowała tylko główną salę i scenę; pozostałe budynki zniszczono podczas wojny chińsko-japońskiej. Główna sala, zbudowana w 1023 roku, jest zwrócona na południe, ma pięć przęseł szerokości i sześć krokwi głębokości oraz dach czterospadowy z pojedynczym okapem. Wnętrze nie ma belki podłużnej, stąd nazwa „sala bez belek”.

Główna sala powstała w 1023 r., w pierwszym roku ery Tiansheng Północnych Song; inskrypcja „ 天聖元年 “ odkryta w 2011 r. na belce okapu frontowego potwierdziła tę datę, zastępując wcześniejsze przypisanie do Jinów. Scena została odbudowana w latach 1271–1278, a w latach 1921–1924 mieszkańcy przenieśli ją, łącząc z bramą wumen. Świątynia została wpisana jako zabytek prowincjonalny 24 maja 1965 r., a jako narodowy 25 czerwca 2001 r. (5-224-3-030).

Świątynia jest poświęcona Houjiemu, legendarnemu twórcy rolnictwa, któremu tradycja przypisuje nauczenie Chińczyków uprawy zbóż. Nazwa Jiwang, „pan prosa”, pochodzi od ji, prosa z nim związanego. Orientacja głównej sali i zachowana scena przypominają o łączeniu ofiar i przedstawień teatralnych odprawianych z okazji żniw.

Świątynia znajduje się we wsi Taizhao, gmina Nanzhang, w powiecie Wanrong; główna sala zajmuje północny koniec osi dziedzińca, zwrócona na południe, a scena leży na południe od niej, połączona z dawną bramą Wumen po przeniesieniu jej przez mieszkańców w latach 1921–1924. Zachowały się tylko główna sala i scena; pozostałe budynki zniszczono podczas wojny oporu przeciw Japonii. W sali brak ciągłej belki poprzecznej, dlatego nazywa się ją salą bez belek.

Główna sala nie ma pełnej belki poprzecznej podtrzymującej dach, dlatego nazywa się ją „salą bez belek” (Wuliang Dian). Końce jej zestawów konsol są proste u góry i podwinięte u dołu, warto ich szukać pod okapami.