Wanrong Houtu Temple, Świątynia chińska w hrabstwie Wanrong, w prowincji Shanxi, w Chinach.

Świątynia Houtu w Wanrong zwrócona jest na południe, zajmuje 240,81 m w kierunku północ-południe i 105,21 m wschód-zachód, łącznie 25 268 m². Jej oś łączy trójprzęsłową bramę z czasów Yuan, służącą też jako scena, siedmioprzęsłową podwójną scenę, pięcioprzęsłową salę ofiarną, jednoprzęsłową salę kadzidła i pięcioprzęsłową salę główną z wieżą Qiufeng z czasów Ming: 33 m wysokości, trzy kondygnacje na kwadratowym ceglanym cokole o boku 16 m, z wnęką nad drzwiami z napisem „ołtarz zamiatania ziemi”.

Cesarz Wu z dynastii Han założył świątynię na południowym brzegu rzeki Fen w 121 r. p.n.e., po tym jak nad rzeką dostrzeżono czerwone światło, i osobiście złożył tam ofiarę osiem razy. Po powtarzających się powodziach i zmianie biegu Rzeki Żółtej świątynię przeniesiono w 1870 r. na obecne miejsce w Miaoyuan, gmina Ronghe.

Imię Houtu oznacza żeńskie bóstwo ziemi i gór, związane z Nefrytowym Cesarzem niebios. Od 2003 roku powiat Wanrong organizuje co roku publiczną ceremonię ku czci Houtu, światowy obrzęd pamięci Chińczyków dla Świętej Matki Houtu, połączony z festiwalem turystycznym. Wschodnia i zachodnia sala Wuhu przy pawilonie ofiarnym czczą cesarzy pięciu świętych gór oraz pięciu generałów Shu.

Świątynia znajduje się we wsi Miaoqian, gmina Ronghe, powiat Wanrong, na południowym brzegu rzeki Fen i wschodnim brzegu Rzeki Żółtej. Zespół jest skierowany na południe wzdłuż osi centralnej: brama i scena operowa, podwójna scena, sala ofiarna, pawilon kadzidlany, sala główna i 33-metrowa wieża Qiufeng. Brama pochodzi z czasów Yuan, wieża z Ming, pozostałe z późnego Qing.

Kwadratowa ceglana podstawa Wieży Qiufeng o boku 16 metrów ma nad wewnętrznymi drzwiami wnękę z napisem „Sao Di Tan”, oznaczającą miejsce, gdzie według podania Żółty Cesarz zamiótł ziemię, by wznieść ołtarz boga ziemi. Wieża przechowuje stelę z 1271 roku z wyrytą „Pieśnią jesiennego wiatru” cesarza Wu z dynastii Han.