Five Dragons Temple, Świątynia taoistyczna z dynastii Tang w powiecie Ruicheng, Shanxi, Chiny

Świątynia Pięciu Smoków to budowla z 9. wieku zlokalizowana w Powiecie Ruicheng, która ma główną salę pięcioczęściową pokazującą tradycyjne metody konstrukcji drewnianej z okresu dynastii Tang. Budynek ukazuje techniki cieślą z epoki, z drewnianymi połączeniami precyzyjnie dopasowanymi bez metalowych elementów złącznych.

Główna sala została wzniesiona w 832 roku, szóstym roku ery Taihe dynastii Tang, co poświadcza ustawiona w tym samym roku stela „Longquan Ji”. Jest to druga najstarsza zachowana drewniana sala z czasów Tang w Chinach, po sali głównej świątyni Nanchan (782). Stela z 808 roku, „Guangren Wang Longquan Ji”, opisuje, jak naczelnik Yu skierował źródło Longquan do nawadniania pól.

Świątynia jest ludowym sanktuarium modlitw o deszcz poświęconym Guangren Wangowi, duchowi-smokowi źródła Longquan, które niegdyś biło pod salą; miejscowi nazywają ją też Wulong Miao, Świątynią Pięciu Smoków. Dwie stelle z czasów Tang opisują prace irygacyjne pewnego urzędnika i rozbudowę świątyni; dziś są wmurowane w ścianę za salą.

Świątynia stoi we wsi Zhonglongquan w gminie Gucheng, na północ od Ruicheng, obok obecnej siedziby pałacu Yongle. Główna sala wznosi się na platformie o wysokości 1,2 m, bez przedniego tarasu; zachowały się scena z czasów Qing i sala, a pomieszczenia boczne zniknęły. Salę ponownie otwarto 4 stycznia 2015 r. po 18 miesiącach renowacji.

Zespoły wsporników sali głównej stosują powtarzalną formę łuku i belki podtrzymującą ścianę, niemającą odpowiednika wśród wczesnych budowli północnych Chin. Prostokątne wewnętrzne wsporniki o prostych końcach zachowują kształty z dynastii Han i Sui, a brak wysuniętej ramy belkowej wspiera tezę, że dachy czterospadowe ze szczytem wywodzą się z dachów dwuspadowych z okapem i czterospadowych.