Chat Shing Temple, Świątynia chińska w Shap Sze Heung, Hongkong.

Świątynia Chat Shing (七聖古廟), zwana też Chat Shing Kung, stoi w Kwun Hang w rejonie Shap Sze Heung na terenie Sai Kung Północne, w okręgu Tai Po. To tradycyjna świątynia o trzech przęsłach i dwóch salach, poprzedzona murem feng shui i placem. W środku wiszą brązowy dzwon odlany w 1762 r. oraz para wersetów z 1906 r. (Guangxu 32): „七姐善心存愷測；聖神仁術統陰陽”, a także tablica „污穢勿近”.

Świątynię zbudowały pod koniec panowania Mingów lub na początku Qingów cztery wiejskie wspólnoty Shap Sze Heung — Tung Ping, Sai Ping, Nam Hing i Pak Hing — które zarządzały nią na zmianę, jedna wspólnota na rok. W środku wisi brązowy dzwon odlany w 1762 roku (27. rok Qianlonga); wersety zewnętrznej sali i tablica „Zakaz zanieczyszczania" pochodzą z 1906 roku. Podczas okupacji japońskiej partyzanci szwadronu Sai Kung Kolumny Rzeki Wschodniej zaatakowali stacjonujący tu japoński garnizon i zostali odparci.

Główna sala mieści osiem posągów: z przodu pojedynczą figurę Mazu (według innych przekazów Królowej Matki), z tyłu siedem nieśmiertelnych panien, z których największa to trzecia siostra utożsamiana przez mieszkańców z Tkaczką. Dzięki temu jest to jedna z zaledwie trzech świątyń „Siedmiu Sióstr” w Hongkongu, obok świątyni Sin Tse na Peng Chau i pałacu Chat Shing w Shek Lei. Boczna sala czci Guandiego, a w okolicach Qixi pary przychodzą modlić się o miłość.

Świątynia stoi w Kwun Hang w Shap Sze Heung, w Sai Kung Północnym, w okręgu Tai Po, u podnóża Ma On Shan. Przed budowlą o trzech przęsłach i dwóch salach znajdują się mur feng shui i otwarty dziedziniec. Dojazd drogą z Sai Kung lub Tai Po; dziedziniec służył kiedyś jako plan filmowy.

Świątynia miała status zabytku klasy II, lecz po odbudowie, która zatarła jej pierwotny wygląd, 4 lutego 2010 r. ostatecznie zniesiono klasyfikację. Wnętrze zachowuje dzwon odlany w 1762 r. oraz wersety i tablicę z 1906 r. zakazującą zanieczyszczania.