Pagoda of Monk Wansong, Buddyjska pagoda pamiątkowa w poddzielnicy Jinrongjie, Pekin, Chiny

Pagoda Mnicha Wansonga to ośmiokątna ceglana wieża o wysokości 15,9 m i dziewięciu kondygnacjach z gęsto ułożonymi okapami, przy wschodnim wylocie zaułka Zhuanta koło Xisi Południowej. Pierwsza kondygnacja ma na czterech ścianach fałszywe łukowe drzwi, a na pozostałych fałszywe kwadratowe okna; okapy są ceglane, wysunięte, bez wsporników, a szczyt kończy spiczasty dachówkowy dach z podstawą i perłą.

Pagoda powstała jako pagoda grobowa mnicha chan Wansong Xingxiu (1166–1246) po jego śmierci, na zachód od Yanjing, stolicy dynastii Jin. W 1606 mnich Le'an zastał ją zarośniętą i zebrał pieniądze na naprawę. W 1753 cesarz Qianlong zarządził renowację pod kierunkiem księcia Kang Yong'ena, który wokół pierwotnej siedmiokondygnacyjnej pagody wzniósł nową, ośmiokątną, ceglaną pagodę o dziewięciu kondygnacjach.

Mnich Wansong Xingxiu nazywał siebie „Starym Człowiekiem Dziesięciu Tysięcy Sosen” od nazwy pracowni, w której mieszkał, a sąsiednia uliczka zawdzięcza swoją nazwę Zhuanta Hutong (Zaułek Ceglanej Pagody) właśnie tej wieży. Od 2014 roku w dziedzińcu działa niekomercyjna czytelnia księgarni Zhengyang z książkami o historii Pekinu i punktem wypożyczeń biblioteki Xicheng.

Na dziedziniec wchodzi się od ulicy Xisi Południowej, kilka kroków od stacji metra Xisi linii 4. Granaty i róże wypełniają niewielką przestrzeń, a księgarnie po północnej i południowej stronie sprzedają książki o historii Pekinu. W sali wystawowej pokazano artefakty i informacje o pagodzie.

Podczas renowacji w 1986 roku robotnicy odkryli, że pierwotna ośmioboczna siedmiopiętrowa pagoda, zbudowana z cienkich cegieł typowych dla epoki Yuan, pozostała nietknięta wewnątrz osłony wzniesionej w 1753 roku. Zwisający szczyt, strącony przez trzęsienie ziemi w Tangshan w 1976 roku, wkrótce potem umieszczono z powrotem na miejscu.