Jichang Garden, Chroniony ogród chiński w Parku Xihui, Wuxi, Chiny.

Ogród Jichang zajmuje 14,85 mu (około 1 hektara) u wschodniego podnóża Huishan, obok świątyni Huishan. Jego oś północ-południe jest długa, a szerokość wschód-zachód niewielka: na wschodzie leży staw Jinhui Yi, w który wchodzą cypel Hexing i pawilon Zhiyu, a na zachodzie i północy wznoszą się skalne ogrody łączące się z podnóżem góry. Strumień doprowadzony z Drugiego Źródła spada między skałami jako Wąwóz Ośmiu Tonów.

Qin Jin, absolwent metropolitalny z 1493 r. i były dyrektor wojskowy Nankinu, kupił w epoce Zhengde (1506–1521) klasztor Ou Yu i przekształcił go w ogród o nazwie Fenggu Xingwo. Jego potomek Qin Yao, odwołany w 1591 r., przemianował go na Jichang Yuan od wersu Wang Xizhi. W 1952 r. rodzina Qin przekazała ogród państwu.

Ogród dzieli się na dwie części: sekcja zachodnia wykazuje żółtobrązowe formacje skalne, podczas gdy część wschodnia skupia się wokół stawu Jinhui. Ten układ odzwierciedla tradycyjne zasady projektowania, które odwiedzający doświadczają podczas spaceru.

Ogród leży w parku Xihui na wschodnim zboczu Huishan, obok świątyni Huishan; wchodząc od strony świątyni, pierwszym budynkiem jest Fenggu Xingwo. Teren jest długi z północy na południe i wąski ze wschodu na zachód: na wschodzie staw i pawilony, na zachodzie skalna grupa i Wąwóz Ośmiu Tonów.

Cesarze Kangxi i Qianlong wielokrotnie odwiedzili ogród i pozostawili wiersze, które są nadal zachowane w elementach architektonicznych. Te cesarskie wersety świadczą o historycznym znaczeniu miejsca na przestrzeni kilku wieków.