Hua Pagoda of Guanghui Temple, Buddyjska pagoda w powiecie Zhengding, Chiny.

Pagoda Hua przy świątyni Guanghui to czterokondygnacyjna ośmiokątna ceglana pagoda o wysokości 40,5 m, zwrócona na południe przy ulicy Guanghui w Zhengding. Trzy dolne kondygnacje mają formę pawilonów, z sześciokątnymi przybudówkami w narożnikach pierwszej kondygnacji. Czwarta kondygnacja ma kształt bukietu i niesie osiem rzędów figur: muskularnych strażników, ryczące głowy, lwy, małe kwadratowe pagody, słonie i bodhisattwów.

Sam klasztor Guanghui powstał między 785 a 804 rokiem, w erze Zhenyuan dynastii Tang. Datowanie pagody jest sporne: część tekstów umieszcza ją w okresie Szesnastu Królestw lub Sui, inne mówią o zniszczeniu za Jin i odbudowie w erze Dading. W 1961 roku Rada Państwa wpisała ją na pierwszą listę narodowych zabytków, przyjmując wersję o odbudowie za Jin. Prace z lat 1994–1999 przywróciły jej wygląd.

Nazwa Hua, „kwiat”, pochodzi od czwartej kondygnacji w kształcie bukietu. Kondygnacja ta ma osiem rodzajów ceglanych figur w ośmiu rzędach: muskularnych strażników w narożach, stojące lwy i słonie na ścianach, małe kwadratowe pagody, płatki lotosu i bodhisattwów. Zachowały się ślady dawnej polichromii. Świątynia, od której pagoda wzięła nazwę, zniknęła pod koniec Qingów; pozostała tylko pagoda.

Pagoda stoi przy ulicy Guanghui w Zhengding, zwrócona na południe, z wejściem od strony południowej. Cztery narożne kaplice u podstawy odbudowano podczas renowacji w latach 1994–1999, dzięki czemu dolna kondygnacja znów odpowiada pierwotnemu układowi. Na wyższe kondygnacje prowadzą schody wewnątrz dwóch dolnych poziomów; rzeźby czwartej kondygnacji najlepiej oglądać z dołu, patrząc w górę.

Cztery sześciokątne komory boczne u podstawy zostały zniszczone w wojnach okresu Republiki Chińskiej i odbudowane dopiero podczas renowacji w latach 1994–1999, która uzupełniła też rzeźby czwartej kondygnacji. Zwierczenia nie udało się odtworzyć z braku materialnych dowodów, pozostał tylko jego trzon.