Baiheliang, Chroniony obiekt dziedzictwa kulturowego w Fuling, Chiny
Baiheliang to naturalny skalny grzbiet w Jangcy, długi na około 1600 metrów i szeroki na 10 do 25 metrów, biegnący równolegle do nurtu przy południowym brzegu. Jego środkowy odcinek, liczący około 220 metrów, kryje ponad 170 inskrypcji i wizerunków, w tym 18 wyrytych ryb. Od 2009 roku grzbiet jest zamknięty w osłonie wypełnionej filtrowaną wodą rzeczną, do której prowadzą 91-metrowe ruchome schody, a ogląda się go przez 23 okrągłe okna.
Najstarsza zachowana inskrypcja pochodzi z 971 r., z czasów Północnej Dynastii Song, natomiast tekst z czasów Tang z 764 r. jest odnotowany, ale nieczytelny. Rzeźby kontynuowano do 1963 r., a ponad połowa pochodzi z okresu Song. W 2003 r. rozpoczęto prace nad podwodną ochroną, a w 2009 r. otwarto muzeum.
Nazwa grzbietu pochodzi z legendy: taoistyczny kapłan, któremu pomógł rybak, odleciał na białym żurawiu. Od czasów Tang mówiono, że gdy rzeka opadnie i pojawią się kamienne ryby, rok będzie obfity. Każdej zimy i wiosny mieszkańcy płynęli łodziami do odsłoniętej skały, by oglądać ryty.
Miejsce jest dostępne przez bezpieczny tunel podwodny połączony z muzeum, więc odwiedzający powinni czuć się swobodnie w zamkniętych przejściach otoczonych wodą. Dostęp przez cały rok jest możliwy, choć chłodne temperatury w pobliżu tunelu i prądy wodne mogą czasami wpłynąć na warunki wizyty.
Inskrypcje kamieniowe reprezentują najdłuższy ciągły rejestr poziomu wody na świecie, obejmujący milenium nieprzerwanych obserwacji. Odwiedzający odkrywają ukrywe archiwum, które pokazuje, jak społeczności monitorowały zachowanie rzeki przez niezwykle długi okres czasu.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 362 współtwórców z całego świata.