Gaochang, Stanowisko archeologiczne w Regionie Turpan, Chiny.

Gaochang to starożytne miasto-oaza na północnym skraju pustyni Taklamakan w dzisiejszym Sanbu Township w Xinjiang w Chinach. Ruiny obejmują miasto zewnętrzne, miasto wewnętrzne i miasto pałacowe, zajmując około 2 milionów metrów kwadratowych przy obwodzie 5 kilometrów. Mury zbudowane są z piaskowobrązowych cegieł mułowych, z wysokim prostokątnym blokiem oznaczonym pionowymi rowkami i łukowymi wnękami oraz trójkątnymi przyporami opierającymi się o niższe mury.

Miasto zostało założone w pierwszym wieku przed naszą erą jako strażnica wojskowa i rozwinęło się w ważny ośrodek handlowy. Na przestrzeni wieków było stopniowo opuszczane, gdy zmieniały się szlaki handlowe i kontrola regionu.

Nazwa Gaochang pochodzi z chińskiego i znaczy „wysoki i kwitnący”. Mężczyźni nosili strój hu, kobiety spódnice i koków jak Chinki. Państwo używało znaków chińskich obok pisma lokalnego; uczono się Mao Shi, Dialogów i Klasyka synowskiej pobożności. W 629 r. pielgrzym Xuanzang został przyjęty przez króla Qu Wentai, a miasto liczyło wtedy ponad pięćdziesiąt klasztorów.

Miejsce leży w suchym klimacie i najlepiej odwiedzić je w chłodniejszych miesiącach, gdy można spędzić wydłużony czas na wolnym powietrzu. Wygodne buty i ochrona przed słońcem są ważne, ponieważ w ruinach jest mało cienia.

Dwie białe tabliczki u stóp murów, oznaczone E011 311 i E012 311, to współczesne znaczniki wykopalisk umieszczone przez archeologów. Wyznaczają odsłonięte partie ruin z cegły mułowej, wpisanych w 2014 r. na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w ramach Jedwabnego Szlaku.