Pagoda at Xingshengjiao Temple, Pagoda buddyjska w dzielnicy Songjiang, Chiny

Pagoda Świątyni Xingshengjiao to dziewięciopiętrowa wieża o wysokości 42,65 metra, z cegły i drewna, na kwadratowym planie o boku około 6 metrów. Ceglany korpus nie ma centralnego słupa; drewniane balkony z balustradami otaczają każdy poziom, a szczyt wieńczy iglica o wysokości 7,85 metra. W narożach okapów wiszą brązowe dzwonki zwane jingniao, a na zachodniej ścianie trzeciego piętra zachował się kolorowy obraz buddyjski.

Wzniesiona w latach 1068–1077, gdy Songjiang było największym miastem regionu Szanghaju i przystankiem na Wielkim Kanale między Hangzhou a Suzhou. Sam klasztor Xingshengjiao założono w 949 roku; pagoda jest jego jedyną pozostałością. Remonty są poświadczone za Yuanów w 1284 i 1302, Mingów w 1395 i 1447 oraz Qingów w 1660 i 1770, gdy wymieniono iglicę. Restauracja w latach 1975–1977 zachowała 111 z 177 oryginalnych songowskich zestawów konsol.

Nazwa Xingshengjiao odnosi się do świątyni założonej w 949 r., z której przetrwała tylko pagoda. W grudniu 1938 r. miejscowy chłopiec Xia Qiusheng napisał na jej ścianie „Precz z japońskim imperializmem”. W 1975 r. konserwatorzy znaleźli w naczyniu na szczycie sutry zapisane krwią z palca mnicha podczas kwesty za panowania Daoguang.

Pagoda stoi w parku Fangta przy Zhongshan East Road w starej części Songjiangu. Od 2009 roku wejście na wieżę wymaga dodatkowego biletu, oddzielnego od wstępu do parku, a liczba zwiedzających jest ograniczona. Na wyższych piętrach zgłaszano graffiti, dlatego wewnętrzne ściany są bielone. W parku stoi też sala pałacu Tianhou, przeniesiona tu z Szanghaju.

Wykopaliska z 1974 roku odkryły ceglaną kryptę pod pagodą, a nie wewnątrz posągu. Znajdował się w niej grób XI-wiecznego mnicha Miaoyuana, którego prochy umieszczono w 42-centymetrowym brązowym leżącym Buddzie. Dwa zęby słonia i siedem pereł-relikwii leżało w dwóch srebrnych szkatułkach, a wszystko w lakowej szkatułce w kamiennej.