Tang Jing Zhuang, Buddyjski filar dhvaja w Songjiang, Chiny

Tang Jing Zhuang to budyjski słup dhvaja w Songjiang zawierający skomplikowane rzeźby w kamieniu, które pokazują precyzję i kunszt rzemieślników z dynastii Tang. Struktura wykazuje szczegółowe elementy architektoniczne charakterystyczne dla buddyjskich monumentów religijnych z tego okresu.

Ten słup został zbudowany w 859 roku podczas dynastii Tang i stanowi najstarszą wciąż stojącą strukturę naziemną w Szanghaju. Odzwierciedla buddyjskie tradycje architektoniczne, które wpłynęły na pomniki religijne w całym regionie w tym okresie.

Słup wzniósł w 859 roku miejscowy mieszkaniec Li Song jako słup nagrobny dla zmarłych rodziców i młodszego brata. Na dziewiątym poziomie wyryto nazwiska 137 ofiarodawców, w tym 31 kobiet, z darami takimi jak spódnice, kołdry, jedwab i kryształowy paciorek. Miejscowe legendy mówią, że postawiono go, by zapieczętować źródło lub poskromić ducha czarnej ryby.

Słup stoi na terenie szkoły podstawowej Zhongshan w Songjiang, więc dostęp zależy od szkoły i nie jest zwykłym zwiedzaniem zabytku; trzeba wcześniej uzyskać zgodę. Odrestaurowana konstrukcja wznosi się 1,6 m nad ziemię, a jej rzeźby ogląda się z bliska.

Podczas renowacji w latach 1963-1964 robotnicy wypełnili spoiny między 21 blokami kamienia miedzianymi płytkami w kształcie monet, aby zachować poziome wyrównanie. W kolumnie znaleziono też monety: 125 Kaiyuan Tongbao, 8 Qianyuan Chongbao i 2 Wu Zhu w zagłębieniu na szczycie oraz Shengsong Yuanbao i Chongning Tongbao z czasów Song przy podstawie.