Festungsgebiet Gotthard, Fortyfikacja wojskowa na przełęczy Gotthard, Szwajcaria

Festungsgebiet Gotthard to region fortyfikacji armii szwajcarskiej obejmujący kantony Berno, Gryzonia, Ticino, Uri i Valais, mający zamykać oś Gottharda i przełęcze prowadzące do kotliny Gottharda. Do jego dzieł należą Forte Airolo (1887–1890), fort Motto Bartola nad Airolo, fort Hospiz na przełęczy oraz trzy dzieła artyleryjskie Fort Stöckli, Fort Bäzberg i Fort Bühl tworzące „cytadelę” Andermatt. Fotografowane stanowisko to przysadzisty blok betonowy o silnie nachylonym szczycie i wystającym koszu obserwacyjnym; szare powierzchnie są zacieczone i nakłute, na płycie fundamentowej wśród potłuczonych czerwonych cegieł, odłamków dachówek i gruzu, z jasną rurą wchodzącą z boku i cienkimi szynami metalowymi wyginającymi się wokół podstawy.

Pierwsza twierdza gotardzka, Forte Airolo, powstała w latach 1887–1890, pięć lat po otwarciu tunelu kolejowego, aby chronić tunel, drogę gotardzką na południe i drogę do Val Bedretto. W latach 90. XIX wieku dołączyły fort Motto Bartola nad Airolo i fort Hospiz na przełęczy, a pod koniec stulecia trzy dzieła artyleryjskie Stöckli, Bäzberg i Bühl utworzyły cytadelę Andermatt. W latach 1935–1939 armia dodała w Val Bedretto blokhauz San Giacomo, dzieło artyleryjskie Grandinagia i bunkier Manegorio, po tym jak Włochy zbudowały drogę na przełęcz San Giacomo, 14 km od południowego portalu tunelu.

Nazwa Gotthard pochodzi od hospicjum św. Gotarda na przełęczy, a fortyfikacje miały strzec otwartego w 1882 roku tunelu kolejowego. Korpus straży twierdz utrzymywał obiekty w czasie zimnej wojny; dziś zwiedzać można stanowiska takie jak Fort Hospiz i Forte Airolo.

Forteca jest otwarta do odwiedzenia tylko w miesiącach letnich od czerwca do października, gdy dostępne są przewodniki. Odwiedzający mogą łatwo dotrzeć do fortyfikacji poprzez przystanek autobusowy Postbus 'Gotthard, Passhöhe' i znaleźć bezpłatny parking zaledwie krótki spacer od wejścia.

Forteca pozostawała pod tajemnicą wojskową aż do niedawna, a wiele jej funkcji przez długi czas pozostawało nieznane dla opinii publicznej. Dopiero wraz ze zmianami w polityce bezpieczeństwa części fortu otwarto dla odwiedzających.