Lobhörner, Szczyt górski w Bernie, Szwajcaria

Lobhörner to grupa postrzępionych szczytów na grani między Saxettal na północy a Soustal na południu, w Berner Oberland. Grupa dzieli się na dwie części: Kleines Lobhorn o wysokości 2519 m i Grosses Lobhorn o wysokości 2566 m, najwyższy szczyt, do którego przylegają cztery mniejsze iglice. Ich kształt przypominający Dolomity jest nietypowy dla tego regionu.

Pierwsze udokumentowane wejście na Gross Lobhorn odbyło się w 1876 roku, dokonali go Heinrich Dübi, Eduard i Max Müllerowie oraz Markus von Steiger. Wcześniejsze wejście z 1866 roku przez Gottlieba Wyssa uznaje się za możliwe, ale niepotwierdzone. Później Lobhornhütte stało się punktem wyjścia wypraw na szczyty.

Nazwa Lobhörner oznacza dwie główne turnie: mały Lobhorn (2519 m) i duży Lobhorn (2566 m), do którego przylegają cztery mniejsze zęby. Schronisko Lobhornhütte pod granią jest punktem wyjścia wycieczek w dolinach Saxettal i Soustal. Na mały Lobhorn wchodzi się pieszo, duży Lobhorn i pozostałe zęby wymagają wspinaczki.

Do Lobhörneru dociera się ze Sulwaldu poprzez oznaczone szlaki, które przechodzą obok Lobhornhütte i prowadzą do obszarów wspinaczki. Trasy są najbardziej dostępne w cieplejszych miesiącach, ponieważ śnieg utrudnia drogi w zimnych sezonach.

Postrzępiony kształt Lobhörner jest nietypowy dla Berner Oberland i przypomina Dolomity. Grupa dzieli się na Kleines Lobhorn (2519 m), dostępny pieszo dla turystów, oraz Grosses Lobhorn (2566 m), najbardziej okazały ząb, po którym następują cztery mniejsze. Tylko Kleines Lobhorn jest dostępny pieszo; pozostałe wymagają wspinaczki.