Neumünsterkirche, Kościół neoklasycystyczny w dzielnicy Riesbach, Szwajcaria

Neumünsterkirche to prostokątna, pięcioosiowa hala kościelna na Zelglihügel w zuryskiej dzielnicy Riesbach, wzniesiona w latach 1836–1839 według planów Leonharda Zeugheera przerobionych w duchu klasycystycznym. Późnoklasycystyczna fasada główna ma trzy portale ujęte kolumnami i pilastrami, a nad środkowym wznosi się wieża z sześcienną kondygnacją pośrednią, kondygnacją zegarową i ośmiobocznym zwieńczeniem.

W 1834 r. reformowani mieszkańcy Riesbachu, Hottingen i Hirslanden uzyskali od Wielkiej Rady Zurychu zgodę, by pastor Johann Jakob Füssli założył własną parafię, ponieważ droga do Grossmünster była daleka. Budowę kościoła sfinansowała spółka akcyjna, a miejsce na płaskim Zelglihügel wybrano w głosowaniu. Otwarty w sierpniu 1834 r. konkurs przyciągnął architektów klasycystycznych i historyzujących; Leonhard Zeugheer wygrał projektem neogotyckim, musiał go przerobić na klasycystyczny, a budowę zrealizowano w latach 1836–1839.

Nazwę Neumünster („nowa katedra”) wybrano świadomie w opozycji do Grossmünster, starego kościoła macierzystego, do którego długiej drogi ewangelicy z Riesbach, Hottingen i Hirslanden nie chcieli już pokonywać. W wejściach na emporę wieżową wiszą dwa obrazy: Przemienienie na Taborze Konrada Zellera (1839) i Modlitwa Jezusa w Ogrójcu R. Müngera (1916).

Budynek jest dostępny przez trzy oddzielne klatki schodowe prowadzące do głównego wejścia. Linia tramwajowa 11 obsługuje pobliską stację Hegibachplatz, co ułatwia dojazd transportem publicznym.

Zwycięski projekt konkursu z 1834 roku autorstwa Leonharda Zeugheera był neogotycki, styl uznawany wówczas za katolicki; aby móc go zrealizować, architekt przerobił plany w duchu klasycystycznym. Wieża frontowa nawiązuje do angielskiego Greek Revival, m.in. St Pancras New Church w Londynie, a budowla z kolei wpłynęła na kościoły Felixa Wilhelma Kubly'ego w Heiden i Wattwil.