Creux du Van, Naturalny cyrk skalny w Neuchâtel, Szwajcaria.

Creux du Van to podkowiasty kocioł skalny o szerokości około 1200 m i głębokości 500 m, którego wapienne ściany opadają niemal pionowo na około 160 m na łącznej długości czterech kilometrów. Górna krawędź jest płaska i trawiasta, dno pokrywają moreny i materiał osuwiskowy, na którym rosną jodły i buki, a w środku bije źródło Fontaine Froide.

Kotł jest zerodowanym końcem antykliny Soliat, otwartym przez rozpuszczanie wapienia, a później przez działanie mrozu. W czasie ostatniego zlodowacenia mały lodowiec zajmował górną część kotła, a jego lód usuwał wapienne gruzy tworzące morenę, która przegradza dolinę Areuse. W 1870 Louis Guillaume kupił część dna kotła jako rezerwat; Club jurassien dodał 25 hektarów w 1876, a w 1972 rezerwat powiększono do 15,5 km2.

Nazwa pochodzi z franko-prowansalskiego van, oznaczającego skałę; do 1884 r. na oficjalnych mapach szwajcarskich widniała forma Creux du Vent. Liczący około dwóch kilometrów mur z suchego kamienia na górnej krawędzi, wzniesiony przez międzynarodową grupę ochotników, nazywa się Murem Przyjaźni. Kozice wprowadzone w 1965 r. dają się blisko podejść.

Do cyrku najlepiej dojść pieszo ze stacji Noiraigue szlakiem czternastu zakrętów albo z dna cyrku szlakiem du Single od La Ferme Robert. Parking znajduje się przy Ferme du Soliat, pięć minut od górnej krawędzi, dojazd od Couvet lub Saint-Aubin-Sauges. Stamtąd do krawędzi skalnej ściany prowadzi zabezpieczona ścieżka.

Pośrodku dna kotła bije źródło Fontaine Froide, którego woda przez cały rok ma 4 °C. Wypuszczone tu w 1965 roku koziorożce są mało płochliwe i dają się łatwo zbliżyć. Ostatniego niedźwiedzia w kantonie Neuchâtel zastrzelono w tym rejonie w 1770 roku.