Mike & Ophelia Lazaridis Quantum-Nano Centre, Ośrodek badawczy na Uniwersytecie Waterloo, Kanada

Mike & Ophelia Lazaridis Quantum-Nano Centre to budynek badawczy o powierzchni 285 000 stóp kwadratowych na Uniwersytecie Waterloo, złożony z dwóch połączonych części: Instytutu Informatyki Kwantowej, z zewnętrznymi oknami o zmiennej refleksyjności, oraz Instytutu Nanotechnologii, pokrytego sześciokątną kratownicą o strukturze plastra miodu wzorowaną na nanorurkach węglowych. Łączy je sześciopiętrowe atrium; laboratoria kontrolują drgania, wilgotność, promieniowanie elektromagnetyczne i temperaturę.

Centrum otwarto w 2012 roku dzięki finansowaniu Mike'a Lazaridisa, współzałożyciela BlackBerry, który zapewnił znaczące wsparcie dla jego budowy. Otwarcie to stanowiło poważną ekspansję zdolności badawczych uniwersytetu w dziedzinie technologii kwantowej i nanonauk.

Budynek nawiązuje do właściwości kwantowych poprzez okna o zmiennej przepuszczalności światła, podczas gdy jego struktura plastra miodu odzwierciedla formacje nanorurek węglowych. Te wybory projektowe czynią cel naukowy obiektu widocznym dla każdego obserwatora.

Dostęp jest zwykle ograniczony do przewodników lub specjalnych wydarzeń, ponieważ obszary badawcze są zarezerwowane do aktywnego użytku naukowego. Warto wcześniej sprawdzić informacje na temat możliwości odwiedzenia i programów dostępu publicznego.

Wewnątrz obiektu znajduje się specjalistyczna sala czysta zbudowana na niezależnym fundamencie, która utrzymuje poziomy drgań poniżej mikrona, umożliwiając nanofabryację najwyższego poziomu. Ta techniczna izolacja jest kluczowa dla produkcji komponentów w skali atomowej.