Muzeum państowej architektury oraz życia ludowego, Skansen architektury ludowej w Oziarcach, obwód miński, Białoruś

Białoruskie Państwowe Muzeum Architektury Ludowej i Życia to skansen w Ozercu, na południowy zachód od Mińska, przy ujściu rzeki Mienki do Pticzy. Strefa ekspozycyjna jest podzielona na sektory odpowiadające regionom historyczno-etnograficznym, z których trzy są otwarte: Białoruś Centralna, Podnieprze i Pojezierze. Stoi tu ponad 25 zabytków drewnianej architektury z końca XVIII i początku XX wieku, m.in. cerkwie, dzwonnica, kaplica, spichlerz gminny, szkoła, kuźnia, młyny i zagrody chłopskie z odtworzonymi wnętrzami.

Malarz Ferdinand Ruszczyc zaproponował muzeum na wolnym powietrzu już w 1908 roku, ale I wojna światowa pokrzyżowała te plany; druga próba pod Wilnem w 1931 roku zakończyła się jego śmiercią w 1936 roku i II wojną światową. 9 grudnia 1976 roku Rada Ministrów Białoruskiej SRR przyjęła uchwałę o utworzeniu muzeum. Grupa robocza spędziła następną dekadę na opracowywaniu planów, a w 1988 roku zatwierdzono projekt Białoruskiego Instytutu Restauracji i Projektowania. Teren leży 4 km od Mińska, przy ujściu rzeki Menki do Ptyczy.

Budynki pokazują, jak wiejskie rodziny organizowały swoje domy i co było ważne w ich codziennym życiu. Można zobaczyć, jak rozkład pomieszczeń i przedmioty codziennego użytku odzwierciedlają zwyczaje i wartości wspólnot.

Teren obejmuje 151 hektarów, a otwarte są trzy sektory: Białoruś Centralna, Podneprovye i Poozerye. Latem jeździ bryczka, zimą sanie, a latem z przystani muzeum wypływa statek. Karczma, licząca ponad 200 lat, podaje dania narodowe.

Niektóre młyny na terenie wciąż działają i mogą mielić zboże, gdy warunki na to pozwalają. Możesz zobaczyć, jak energia wody lub wiatru napędzała mechaniczne koła zębate.