Monument to Vasil Levski, Lovech, Pomnik z brązu w Łoweczu, Bułgaria.

Pomnik Wasyla Lewskiego w Łoweczu to figura rzeźbiarsko-architektoniczna na 5-metrowym granitowym cokole. Odlany metalowy posąg ma 9 metrów wysokości i waży 10 ton, co daje łączną wysokość 14 metrów. Stoi w rezerwacie architektoniczno-historycznym Warosza, w pobliżu twierdzy Hisarja. Pod figurą marmurowa tablica nosi napis: „Wasyl Lewski (1837 – 1873). Jeśli wygram, wygram dla całego narodu; jeśli przegram, przegram tylko siebie”.

Wiosną 1959 r. Genoveva Sirkowa, kierowniczka wydziału oświaty i kultury rady miejskiej w Łoweczu, zaproponowała pomnik Lewskiego, argumentując, że Łowecz był rewolucyjną stolicą apostoła. 25 kwietnia 1959 r. podjęto decyzję, a konkurs z 2 lutego 1960 r. odrzucił wszystkie projekty. Komisja powierzyła wówczas pracę rzeźbiarzom Georgiemu Gergowowi, Iliji Iliewowi, Iwanowi Kesjakowowi i Dimitrowi Dimitrowowi oraz architektom Aleksandrowi Dorosiewowi i Duszce Romanowowi. Figurę odlano w brązie do 15 listopada 1963 r. i odsłonięto 27 maja 1964 r., a wstęgę przeciął premier Todor Żiwkow.

Pomnik stoi w rezerwacie architektoniczno-historycznym Warosza, obok twierdzy Hisarja oddzielającej Waroszę od Drastene. Na cokole umieszczono marmurową tablicę ze słowami Lewskiego: „Jeśli wygram, wygram dla całego narodu; jeśli przegram, przegram tylko siebie”. Był jednym z symboli Łowecza i przez 40 lat widniał w herbie miasta.

Pomnik stoi w rezerwacie architektoniczno-historycznym Warosza, na terenie między twierdzą Hisarja a domem-muzeum Wasyla Lewskiego. Dociera się do niego pieszo ze starego miasta; granitowy cokół o wysokości 5 metrów i figura o wysokości 9 metrów są widoczne z okolicznych uliczek, a brukowany plac pozwala obejść podstawę dookoła.

Dziewięciometrowa figura waży 10 ton; odlano ją w brązie w ludwisarni Związku Artystów Bułgarskich do 15 listopada 1963 r., a następnie przewieziono do Łowecza w częściach i zmontowano. Pomnik znalazł się na liście 100 obiektów turystycznych Bułgarii. Odsłonięcie 27 maja 1964 r. relacjonowały BTA, radio narodowe i kronika filmowa.