Palais des Beaux Arts de Charleroi, Kompleks muzealny i teatralny w Charleroi, Belgia.

Palais des Beaux-Arts to budynek z 1957 roku według projektu architekta Josepha André, o lekko wygiętej fasadzie z siedmioma drzwiami prowadzącymi do westybulu o wymiarach 18 na 17 m. Za nim rotunda z ośmiu kolumn z czarnego marmuru otwiera się na salę na 1800 miejsc, której ściany i balustrady są drewniane, a podłogi i fotele z czerwonego weluru. Scena ma 20 m szerokości i 28 m głębokości pod technicznym sufitem o wysokości 23 m.

Budynek otworzył się w 1957 roku, zaprojektowany przez architekta Joseph'a André, i zastąpił wcześniejszy Théâtre des Variétés działający od 1901. Ta budowa oznaczała modernizację obiektów kulturalnych miasta.

Sala została zaprojektowana do przedstawień lirycznych, ale otwór sceniczny i kanał orkiestrowy okazały się zbyt małe w użytkowaniu. W latach 1958–1979 odbywały się tu doroczne wystawy Cercle artistique et littéraire de Charleroi. W holu wejściowym stoi rzeźba Il Miracolo Marino Mariniego, otoczona reliefami André Hupeta i Alphonse’a Darville’a.

Główne wejście od place du Manège prowadzi do westybulu o wymiarach 18 na 17 metrów; rotunda z ośmioma kolumnami z czarnego marmuru łączy następnie wszystkie poziomy sali widowiskowej, sale wystawowe i brasserie. Podziemna przestrzeń „La Réserve” ma własne wejście z zewnątrz. Ponieważ teren opada z tyłu ku strumieniowi Lodelinsart, dobudowa biura Lhoas & Lhoas ze szklano-stalową elewacją zapewnia drugie wejście publiczne.

Prowadzona przez Hermana Bernarda, syna Gustave'a Bernarda, który około 1919 roku kupił teatr des Variétés, piwniczna sala taneczna „La Réserve” miała od początku świecący parkiet szklany. Wchodzi się do niej osobnym wejściem z zewnątrz, nie przez główny hall.