Tour de Villers, Średniowieczna wieża obronna w Dzielnicy Centralnej, Belgia

Tour de Villers to półkolista wieża z gruzu piaskowcowego; jej grubsza dolna część, częściowo z bloków piaskowca żelazistego, była fundamentem i dziś znajduje się nad poziomem gruntu. Zewnętrzna strona ma dwa poziomy strzelnic i krenelaż, a każda blanka jest przebita małą szczeliną. Obok, w kurtynie Villers, widać odsłonięte i zamurowane cegłą łuki fundamentowe oraz zamurowane okna domów, które ją niegdyś otaczały.

Wieża i jej mur należą do pierwszego obwarowania Brukseli, wzniesionego w XIII wieku za księcia Henryka I Brabancji. Z czasem zostały wchłonięte przez prywatne budynki i w 1893 roku odkryte na nowo w kabarecie. Na początku lat 60. XX wieku rozebrano domy, a następnie architekt Jean Rombaux odrestaurował wieżę, rekonstruując m.in. platformę i strzelnice. 30 marca 1962 roku została wpisana do rejestru zabytków.

Wieża nosi też nazwę Cellebroerstoren, a pierwotnie Sint-Jacobstoren, od św. Jakuba. W 1893 roku wieżę i mur „odkryto” wewnątrz kabaretu, który je wchłonął; dolna kondygnacja muru ukazuje dziś zamurowane cegłą łuki fundamentowe i zabite okna domów niegdyś do niego dostawionych.

Wieżę widać z dwóch stron: od zewnątrz murów z dziedzińca Sint-Jorisinstituut przy rue des Alexiens 16, od wewnątrz z rue de Villers. To widoki z ulicy; wieża nie jest udostępniona do zwiedzania. Sąsiednia kurtyna zawaliła się na 20 metrów w listopadzie 2018 roku i jest odbudowywana z oryginalnych kamieni.

W 1893 roku wieżę i mur „odkryto” wewnątrz kabaretu, po tym jak przez stulecia zostały całkowicie wchłonięte przez sąsiednie budynki. Wieża uniknęła zawalenia sąsiedniego 20-metrowego odcinka muru w nocy z 17 na 18 listopada 2018 roku, spowodowanego pracami na dziedzińcu szkoły Sint-Joris.