Hôtel de Limminghe, Budynek parlamentu w Dzielnicy Centralnej, Belgia.

Budynek Parlamentu Brukseli zajmuje dawny Hôtel de Limminghe przy rue du Lombard 69, neoklasyczny kompleks, którego najstarsze skrzydła pochodzą z XVII wieku. Jasnoszara kamienna fasada ma balustradę, pilastry i wysokie okna w białych ramach; górny prawy pas kamienia nosi napis „MARQVIS DE LIMMINGHE”. Nowoczesna bryła z cynku i szkła wieńczy budynek i mieści salę plenarną na najwyższym piętrze.

Rezydencja rodziny Maes na tym miejscu została zniszczona podczas bombardowania Brukseli w 1695 roku. Hrabia Charles van den Berghe, dwukrotny burmistrz, kupił pozostałości i w 1696 roku zbudował dwupiętrowy pałac. Państwo nabyło go w 1823 roku na potrzeby administracji prowincji Brabancji i rezydencji gubernatora. Georges Hano dodał wyższe skrzydło w 1907 roku, a w 1930 roku ukończono budynek w stylu neoluizjańskim. W 1995 roku stał się siedzibą Parlamentu Brukseli, z hemicyklem dodanym na szczycie.

W 1998 roku komisja złożona z członków Prezydium Parlamentu i ośmiu zewnętrznych obserwatorów ze świata sztuki zleciła jedenastu artystom wykonanie dzieł do określonych przestrzeni budynku. Należą do nich podświetlany fryz Josepha Kosutha, terakotowe płaskorzeźby Paula Daya, „List miłosny Mohammeda do Caroline” Wima Delvoyego i brukselska galeria portretów Juliena Willema.

Odwiedzający mogą obserwować sesje parlamentarne z galerii publicznej, umieszczonej w zakrzywionej formacji, która z góry wygląda na główną komorę debaty. Sprawdzenie z wyprzedzeniem harmonogramów sesji i odpowiednie ubieranie się pomogą Ci maksymalnie wykorzystać swoją wizytę w tej oficjalnej przestrzeni.

Sala plenarna znajduje się na najwyższym piętrze pod nowoczesnym dachem z cynku i szkła, otoczona długą zakrzywioną drewnianą ścianą z wysuniętą galerią dla prasy i publiczności. Za budynkiem 400 m2 ogrodów wiszących sięga do 27 metrów wysokości. W 1998 roku jedenastu artystów, wśród nich Wim Delvoye i Joseph Kosuth, otrzymało zamówienia na prace do wnętrz.