Sint-Walburgakerk, Budynek kościelny w Oudenaarde, Belgia.

Sint-Walburgakerk to kościół główny w Oudenaarde zdominowany przez wieżę 88 metrów wysoko, która góruje nad centrum miasta i jest widoczna z daleka. Budynek łączy wczesny gotycki design chóru w jego górnych częściach z piętnastowiecznymi brabandzkimi elementami gotycznymi w dolnych partiach, odzwierciedlając różne fazy budowy.

Budowa rozpoczęła się w 12. wieku z użyciem wapienia z Tournai, ale budynek został gruntownie przebudowany w 15. wieku, kiedy wprowadzono styl gotycki brabantyjski. Ta wielka renowacja zamieniła go w jeden z głównych kościołów religijnych regionu.

Pierwszy w Oudenaarde carillon z klawiaturą ręczną zainstalowano w 1510 roku, gdy Jan van Spiere na zlecenie miasta dostarczył klawiaturę w wieży ratusza. Obecny carillon pochodzi z 1967 roku: 49 dzwonów o masie 15 000 kg, odlanych przez Petit & Fritsen w Aarle-Rixtel w Holandii.

Kościół tyłem przylega do Grote Markt, skąd najlepiej widać wieżę i niedokończone połączenie starego chóru z nową nawą. Iglica wieży spłonęła po uderzeniu pioruna w 1804 roku i nigdy jej nie odbudowano, dlatego szczyt wieńczy barokowa latarnia z 1620 roku. W 2019 roku kościół poddano renowacji.

Mury pokazują dwa odmienne kamienie: kamień z Tournai transportowany przez rzekę Scheldt i kamień z Balegem, który inaczej reaguje na kwaśny deszcz. Ta kombinacja materiałów ujawnia historię regionalnych szlaków handlowych i metod budowy.