Shalban Vihara, ruiny klasztoru buddyjskiego w dystrykcie Cumilla, Bangladesz

Shalban Vihara to kwadratyczny klasztor buddyjski w ruinie, którego boki mają po 167,7 metra, mury grubość pięciu metrów, a przy nich zbudowano 115 cel mnichów. Jedno wejście znajdowało się pośrodku północnego bloku, a krzyżowa centralna świątynia stała na środku dziedzińca. Ceglane mury zachowały się jako niskie, przesunięte odcinki z wystającymi poziomymi pasami, na trawniku.

Klasztor założono pod koniec VII lub na początku VIII wieku przez Bhavę Devę, czwartego władcę dynastii Early-Deva, na obrzeżach Devaparvaty, stolicy Samataty przy lesie Lalambi. Wcześniej zwany Shalban Rajar Bari, otrzymał nową nazwę, gdy wykopaliska ujawniły terakotowe pieczęcie i miedziane tabliczki mieszkalnego klasztoru. Centralna świątynia ma sześć faz budowy, a klasztor cztery, z pracami do IX i X wieku; działał do XII wieku.

Komórki mnisze posiadały nisze ścienne, w których przechowywano przedmioty religijne i lampy olejowe do codziennych praktyk duchowych. Te szczegóły pokazują, jak mnisi organizowali życie wspólnoty.

Stanowisko znajduje się około 8 kilometrów od centrum Cumilli i można je dotrzeć pojazdy CNG lub auto-riksze. Zaleca się wygodne buty do chodzenia, ponieważ badanie terenu wymaga poruszania się między ruinami.

Wykopaliska na tym stanowisku ujawniły osiem inskrypcji na miedzianej płytach, setki monet złotych i srebrnych oraz liczne pieczęcie z terakoty. Te odkrycia świadczą o bogactwie i znaczeniu, jakie niegdyś miał ten klasztor.