Franciscan monastery of Široki Brijeg, Klasztor franciszkański w Širokim Brijegu, Bośnia i Hercegowina

Klasztor franciszkanów Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny znajduje się w Širokim Brijegu i jest pierwszym klasztorem franciszkańskim zbudowanym w Hercegowinie po tym, jak Osmanie zniszczyli w XVI wieku tamtejsze monastery. Kościół ukończony w 1905 r. według projektu M. Davida ma 50 m długości i 26 m szerokości, a jego dzwonnica 32 m wysokości. Masywne kamienne kolumny o romańskim wyglądzie oddzielają nawę główną od bocznych, a ołtarz ustawiony w 1978 r. zdobią motywy ze średniowiecznych stećków.

Franciszkanie hercegowińscy z klasztoru w Kreševie postanowili w 1840 roku założyć własny klasztor w Širokim Brijegu, pod przewodnictwem Nikoli Kordicia, Anđela Kraljevicia i Iliji Vidoševicia. Sułtan Abdul Mejid zezwolił na budowę 22 października 1845 roku, a biskup Rafael Barišić poświęcił kamień węgielny 23 lipca 1846 roku. Skrzydło zachodnie ukończono w 1849 roku, wschodnie w 1860 roku, a w 1901 roku dodano gimnazjum z seminarium.

Kościół klasztorny jest poświęcony Wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny, a parafia została przemianowana na Široki Brijeg w maju 1847 roku przez biskupa Barišicia. Ołtarz główny, ustawiony w 1978 roku, zawiera motywy średniowiecznych stećków, a tabernakulum i ambona są dziełem rzeźbiarza Ante Starčevicia. W lewej nawie bocznej znajdują się groby fra Didaka Buntića i biskupa Rafo Barišicia.

Kościół ma 50 m długości, 26 m szerokości, a wieża dzwonna 32 m wysokości. Nawa jest oddzielona od naw bocznych masywnymi kamiennymi kolumnami o romańskim wyglądzie. W lewej nawie znajdują się groby fra Didaka Buntića i Rafy Barišića; w prawej grobowiec braci zakonnych zabitych w 1945 r.

Tablica z inskrypcją nad wejściem do klasztoru, zniszczona przez partyzantów po upadku Širokiego Brijega 7 lutego 1945 roku, głosiła, że franciszkanie hercegowińscy wznieśli klasztor i kościół od fundamentów 23 lipca 1846 roku pod opieką Wniebowzięcia.