Bilećko jezero, zbiornik wodny w Bośni i Hercegowinie

Jezioro Bilećko to duże sztuczne zbiornik wodny w pobliżu miasta Bileća, utworzony w 1968 roku podczas budowy zapory Grančarevo na rzece Trebišnjica. Jezioro obejmuje około 33 kilometrów kwadratowych, osiąga głębokości przekraczające 100 metrów, położone jest na około 400 metrach nad poziomem morza i otoczone białymi górami wapiennym i trudnym terenem.

Zapora Grančarevo na Trebišnjicy, wysoka na 123 m i szeroka na 439 m u korony, została ukończona w 1968 r., aby zasilać elektrownię wodną Trebinje I. Podnosząca się woda zatopiła wsie Panik, Orah, Čepelica, Zadublje i Miruše oraz monaster Kosijerevo, przeniesiony później do Petrovići w Banjanach. Pod wodą znalazły się też most Perovića i rzymska osada w Paniku z łaźniami i mozaikami. Źródła są sprzeczne: jedne zaliczają zbiornik do największych na Bałkanach, inne nazywają go drugim.

Zbiornik zatopił wieś Panik, gdzie znajdowała się rzymska osada z łaźniami, termami i mozaikami, znana jako Leusinium. Zalany został też monaster Kosijerevo, później przeniesiony do Petrovići w Banjanach. Monaster Dobrićevo i most Perovića to pozostałe zabytki związane z zatopioną doliną.

Południowy koniec jeziora jest węższy niż część północna i kończy się zaporą Grančarevo, wysoką na 123 m i szeroką u korony na 439 m, gdzie znajduje się elektrownia wodna Trebinje I. Jezioro rozciąga się na 18 km długości i 3–4 km szerokości, a maksymalna głębokość wynosi 104 m przy około 400 m n.p.m. Poziom wody się zmienia, więc linia brzegowa przesuwa się; odsłonięty brzeg po lewej stronie widoku to muł i skała.

Gdy zbiornik się napełniał, Trebišnjica zatopiła wieś Panik i jej rzymską osadę Leusinium, której wille, łaźnie i mozaiki leżą pod wodą. Monaster Kosijerevo przeniesiono do Petrovići w Banjanach, zamiast go utracić. Zapora Grančarevo, która zatrzymuje jezioro, ma 123 m wysokości i 439 m szerokości w koronie.