Arslanagića Ćuprija, Most otomański w Trebinje, Bośnia i Hercegowina.

Most Arslanagića Ćuprija to kamienny most na Trebišnjicy złożony z dwóch dużych i pięciu mniejszych łuków wspartych na trzech filarach rzecznych. Jezdnia ma 3,60 m szerokości, a duże łuki wznoszą się 15 m ponad normalny poziom wody; boki mostu obrzeżono wspornikowymi płytami kamiennymi. Masywny środkowy filar, szeroki na około 3,60 m i długi na 9 m, dzieli przęsła w rytmie 1:2:2:1.

Archiwa dubrownickie podają, że budowę rozpoczęto w 1568 roku z udziałem dziesięciu miejscowych murarzy, a most otwarto w 1574 roku za Mehmeda Paszy Sokolovicia. Przechodził przez niego prawie cały handel, głównie solą, między środkową Bośnią a Novi (Herceg Novi). Po zajęciu Novi przez Wenecję w 1687 roku zamożni muzułmanie wycofali się do Trebinja, a przeprawa straciła znaczenie.

Most nosi imię Arslan-Agi, poborca podatków, który tu mieszkał po tym, jak tureckie rodziny osiedliły się w Trebinjiu po ich wycofaniu z Herceg Novi w 1687. Nazwa odzwierciedla handlową rolę tego przejścia.

Most znajduje się około 1,2 kilometra od centrum Trebinja i jest łatwo dostępny pieszo. Obszar wokół niego jest otwarty dla publiczności i oferuje dobre widoki na krajobraz rzeczny i otaczające dzielnice.

Most rozebrano kamień po kamieniu w 1966 roku i złożono na pobliskim polu; rekonstrukcję zaprojektowała sarajewska firma Energoinvest. Bloki numerowano i przewożono łodziami, a most ponownie otwarto w 1970 roku w Gradinie, kilka kilometrów w dół rzeki. Legenda mówi, że Kanada złożyła ofertę jego kupna.