Setagayapark, Ogród japoński w dzielnicy Döbling, Wiedeń, Austria.

Setagayapark to japoński ogród w dzielnicy Döbling w Wiedniu z wieloma stawami, rzeźbami z kamienia, bramami bambusowymi i domem herbaty rozmieszczonym na różnych poziomach terenu. Przestrzeń zajmuje około 4.700 metrów kwadratowych i zręcznie łączy wodę, kamień i roślinność w jednolitą kompozycję.

Ogród urządzono w latach 1990–1992 według planów japońskiego projektanta ogrodów Kena Nakajimy (1914–2000) i uroczyście otwarto w maju 1992 roku. Powstał z porozumienia o przyjaźni i współpracy kulturalnej między Döblingiem a tokijską dzielnicą Setagaya z lat 1984/85; inne źródła wiążą go z 120. rocznicą austriacko-japońskiego traktatu przyjaźni z 1869 roku. Już w 1988 roku na znanym jako Heinrichshügel terenie zielonym planowano ogród japoński.

Ogród wykazuje tradycyjne elementy japońskiego projektowania, takie jak kamienne latarnie, wodospady i starannie ustawione skały, które kierują wzrok i tworzą poczucie równowagi. Odwiedzający doświadczają, jak japońska filozofia podchodzi do harmonii między ludźmi a naturą poprzez ułożenie naturalnych materiałów.

Ogród jest zamknięty od 1 grudnia do końca lutego oraz przy zimowych warunkach. Od 1 marca do 30 listopada otwiera się codziennie o 7, a zamyka o 18 w marcu, o 20 w kwietniu i wrześniu, o 21 od maja do sierpnia, o 19 w październiku i o 17 w listopadzie. Psy są zabronione. Obok głównego wejścia w południowo-zachodnim narożniku znajduje się wejście bez barier.

Obok głównego wejścia stoi kamienny monument z inskrypcją Furō-mon 不老門, „brama wiecznej młodości”, rozumianą jako wejście do raju. Wznosząca się dalej ścieżka symbolizuje drogę życia, a mosty przybliżają zwiedzającego do raju przedstawionego przez pergolę. Herbaciarnia, pagoda i kamienna latarnia to dary od Setagaya i jego byłego burmistrza Keiji Ohby.