Tomb of the Julii, Starożytny grobowiec w Nekropolii Watykańskiej, Watykan.

Grób Juliuszów, zwany też Mauzoleum „M”, to sklepiona komora grobowa w Nekropolii Watykańskiej pod bazyliką św. Piotra. Mozaika na sklepieniu, datowana na 266 rok, przedstawia otoczone aureolą bóstwo słoneczne na rydwanie wśród żółtych i złotych płytek, w ramie z zielonych pędów winorośli z liśćmi i gronami. Po lewej ciemne płytki obrysowują udrapowaną postać, a pod nią zwierzę z jeźdźcem.

Pracownicy odkryli tę komorę grobową przypadkowo podczas prac budowlanych niedaleko bazyliki w 1574 roku. Wejście zostało następnie zapieczętowane, utrzymując grób w ukryciu przez kilka stuleci.

Mozaika na sklepieniu przedstawia bóstwo słoneczne z aureolą w rydwanie, otoczone pędami winorośli; motyw ten odczytuje się w świetle J 15,1, a nie w jego zwykłym dionizyjskim sensie. Inne mozaiki ukazują Jonasza i wieloryba, Dobrego Pasterza z barankiem oraz rybaków, dlatego grób uznaje się za wczesnochrześcijańskie sklepienie.

Dostęp jest możliwy tylko poprzez oprowadzane wycieczki po nekropolis organizowane przez biuro wykopalisk. Liczba odwiedzających dziennie jest ściśle ograniczona, dlatego zaleca się wcześniejszą rezerwację.

Mozaika sklepienia pochodzi z 266 r. n.e. i jest najstarszym znanym przedstawieniem Chrystusa w postaci boga słońca, co argumentuje Allen Brent. Grobowiec zbudowano dla Juliusa Tarpeianusa i jego rodziny, o czym informowała niezachowana inskrypcja nad wejściem.