Pico Basilé, Góra wulkaniczna w Bioko Norte, Gwinea Równikowa

Pico Basilé to wulkan na wyspie Bioko, który wznosi się na 3.011 metrów ponad poziom morza i stanowi najwyższą szczytową trzy zachodzące na siebie bazaltowe wulkany tarcze. Struktura wykazuje łagodnie nachylone zbocza charakterystyczne dla wulkanów tarczy, złożone ze stwardniałych strumieni lawy bazaltowej.

Góra zanotowała swoją ostatnią dokumentowaną aktywność wulkaniczną w 1923 roku, po wcześniejszych erupcjach w 1898 i 1903. Te erupcje pochodziły z otworów na południowo-wschodnim zboczu i demonstrują aktywność rozprzestrzeniającą się na około dwie dekady.

Lud Bubi, lud bantu, osiedlił się na Bioko w połowie pierwszego tysiąclecia p.n.e. po przeprawie z kontynentu. Dawna nazwa góry, Pico de Santa Isabel, pochodzi od dostrzeżenia wyspy w 1472 roku przez portugalskiego żeglarza Fernão do Pó. Speirops z Bioko, ptak ograniczony do wyższych partii wulkanu, wiąże się z izolacją wyspy.

Na szczycie znajdują się nadajniki RTVGE i przekaźniki mikrofalowe, więc wierzchołek jest czynną instalacją, a nie otwartym punktem widokowym. Góra leży blisko Malabo i wchodzi w skład Parku Narodowego Pico Basilé, utworzonego w kwietniu 2000 roku. Granica między Bioko Norte i Bioko Sur biegnie blisko szczytu, a wyższe zbocza porasta las, przez co podstawa góry jest zasłonięta drzewami.

W czyste dni odwiedzający mogą zobaczyć Mount Cameroon na północny wschód ze szczytu, chociaż znajduje się w innym kraju. Ten widok podkreśla, jak blisko siebie znajdują się wulkaniczne krajobrazy tego regionu.