San Pablo, Stratowulkan w regionie Antofagasta, Chile
San Pablo to drzemiący wulkan w regionie Antofagasta w Chile, blisko granicy z Boliwią, o oficjalnej wysokości 6050 metrów. Jest połączony z młodszym wulkanem San Pedro wysoką przełęczą. Jego centralny krater uległ erozji, a w jego wnętrzu powstał lodowiec. Wulkan zbudowany jest z trzech grup law andezytowych, zwanych grupą dolną, środkową i szczytową, które zawierają piroksen lub hornblendę w różnych proporcjach.
Niemiec Hans Berger dokonał pierwszego zarejestrowanego wejścia we wrześniu 1910 roku. Hiszpańskie źródło umieszcza ten wyczyn w roku stulecia Chile, ale nie podaje nazwisk autorów. Na szczycie i w okolicy nie ma śladów kultury Inków, choć region pozostawał pod silnym wpływem inkaskim.
Wulkany San Pablo i San Pedro leżą w strefie silnych wpływów inkaskich, ale ani na szczytach, ani w okolicy nie znaleziono śladów obecności Inków. Nazwa San Pablo pochodzi z hiszpańskiej tradycji katolickiej, która dotarła do tego regionu.
Najlepszy sezon na wejście trwa od kwietnia do grudnia. Oficjalna wysokość to 6050 m, ale cyfrowe modele terenu podają od 6076 do 6143 m, co wymaga poważnej aklimatyzacji. Przełęcz łącząca San Pablo z San Pedro jest punktem odniesienia przy podejściu.
Krater szczytowy San Pablo uległ erozji, a następnie wypełnił się lodowcem; później górę pokrył popiół z sąsiedniego San Pedro. Lawy andezytowe tworzą trzy zespoły – dolny, środkowy i szczytowy – jedne z piroksenem, inne z hornblendą. Pierwsze udokumentowane wejście na szczyt odbył Niemiec Hans Berger we wrześniu 1910 roku.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 481 współtwórców z całego świata.