Ollagüe, Stratowulkan w departamencie Potosí, Boliwia.

Ollagüe to andezytowy stratowulkan na granicy Boliwii i Chile, którego szczyt sięga 5868 m n.p.m. Krater szczytowy o średnicy około 1250 metrów jest zerodowany od południa, odsłaniając ślady lawy; jego zachodnią krawędź tworzy zespół kopuł lawowych. O 700 metrów na zachód od krateru znajduje się fumarola o długości 100 metrów, wydzielająca żółtą siarkę i białą parę wodną.

Ollagüe zaczął powstawać ponad milion lat temu, budując serie Vinta Loma i Santa Rosa z andezytowych potoków lawy. Uskok przecina stożek i wywołał dwa duże osunięcia; jedno z nich spowodowało zawalenie zachodniego zbocza i podzieliło sąsiednią salar na dwie części. Późniejsza aktywność wypełniła bliznę serią Santa Cecilia, obejmującą kopułę lawową na zachodniej krawędzi krateru. Historyczne erupcje nie są potwierdzone, ale SERNAGEOMIN monitoruje wulkan jako potencjalnie czynny.

Ajmarska nazwa Ullawi łączy ullaña (widzieć, patrzeć) z przyrostkiem nominalizującym -wi, czyli „punkt widokowy”. Po hiszpańsku przybrała formę Ollagüe; źródła podają też warianty Oyague, Ollagua i Oyahué. Chilijska gmina i wioska u stóp wulkanu noszą tę samą nazwę.

Wejście zaczyna się po stronie chilijskiej, w miejscowości Ollagüe, a droga prowadzi obok dawnych obozów górników siarki Santa Cecilia i Santa Rosa na wysokości 4200 m; samochód zostawia się około 5000 m, potem zostaje około godziny pieszo. W okolicy są pola minowe z minami przeciwpiechotnymi, dlatego warto zapytać carabineros w Ollagüe o niebezpieczne strefy.

Fumarola na zachodnim obrzeżu krateru, około 700 metrów od niego, wydziela żółte gazy siarkowe i białą parę wodną; druga fumarola znajduje się na samym szczycie. Krater ma 1250 metrów średnicy, a jego południowa część jest zerodowana, odsłaniając ślady lawy.