Park Narodowy Glacier, Park narodowy w Montanie, Stany Zjednoczone.

Glacier National Park to obszar chroniony w północno-zachodniej Montanie, który rozciąga się wzdłuż granicy kanadyjskiej i oferuje ponad tysiąc kilometrów szlaków turystycznych przez lasy, doliny i alpejskie łąki. Krajobraz obejmuje dziesiątki lodowców, ponad sto nazwanych jezior i strome ściany skalne przecięte strumieniami opadającymi w głębokie wąwozy.

Czarnostopi ustąpili w 1895 roku 800 000 akrów górskich terenów rządowi USA za 1,5 miliona dolarów, zachowując prawa łowieckie. Po dwóch dekadach starań George'a Birda Grinnella park utworzono 11 maja 1910 roku. Kolej Great Northern zbudowała wtedy hotele i domki, a w 1932 roku ukończono drogę Going-to-the-Sun, w tym samym roku, gdy park połączył się z Waterton Lakes jako pierwszy międzynarodowy park pokoju.

Obszar pozostaje związany z plemieniem Czarnych Stóp, których rezerwat graniczy ze wschodnią krawędzią, a ich język pojawia się na znakach i tablicach informacyjnych w całym parku. Odwiedzający spotykają się z tą relacją podczas programów prowadzonych przez członków plemienia, którzy wyjaśniają, jak te góry kształtowały ich opowieści i codzienne życie przez pokolenia.

Większość odwiedzających przyjeżdża między czerwcem a wrześniem, kiedy droga wysokogórska przez góry jest w pełni otwarta, a szlaki wolne od śniegu. Pory pośrednie przynoszą mniej tłumów, ale ograniczony dostęp, ponieważ wiele obiektów i dróg pozostaje zamkniętych w miesiącach zimowych.

Z około 150 lodowców większych niż 25 akrów istniejących w połowie XIX wieku w 2010 roku pozostało tylko 25 aktywnych, a naukowcy szacują, że przy utrzymaniu obecnych wzorców klimatycznych wszystkie mogą zniknąć do 2030 roku. W parku wznosi się też Triple Divide Peak o wysokości 2 433 m, gdzie stykają się zlewiska Pacyfiku, Atlantyku i Oceanu Arktycznego.