South Temple Historic District, Dzielnica historyczna przy South Temple Street, Salt Lake City, Stany Zjednoczone

South Temple Historic District to dzielnica o powierzchni 119 akrów (48 ha) w Salt Lake City, wpisana do National Register of Historic Places w 1982 roku, obejmująca 106 budynków tworzących dzielnicę. Jej style to m.in. Kearns Mansion w stylu Châteauesque projektu Carla M. Neuhausena, katedra Madeleine w stylu romańskim wiktoriańskim projektu C.M. Neuhausena, świątynia masońska w stylu egipskim projektu Scott and Welch oraz Ladies Literary Club w stylu Prairie projektu Ware and Treganza.

Dzielnica jako pierwsza została wpisana do rejestru Salt Lake City w 1976 roku, a w 1982 roku do Krajowego Rejestru Miejsc Historycznych. Na jej 119 akrach stoi 106 budynków tworzących dzielnicę, m.in. rezydencja gubernatora i świątynia masońska w Salt Lake.

Kościoły dzielnicy pokazują różnorodność wyznań, które budowały wzdłuż South Temple. First Presbyterian Church to neogotycki projekt Waltera E. Ware'a, a katedra Magdaleny przy 319 East South Temple reprezentuje styl romański wiktoriański i została zaprojektowana przez C. M. Neuhausena. Obie świątynie nadal służą wiernym.

Dzielnica ciągnie się wzdłuż South Temple Street i zajmuje 119 akrów (48 ha), obejmując 106 budynków tworzących zespół; najgęstsza grupa rezydencji, katedra Madeleine przy 319 East South Temple i świątynia masońska leżą w odległości kilku przecznic. Warto zacząć z jednego końca i przejść całą ulicę, by zobaczyć style po kolei.

Budynek Ladies Literary Club wykazuje architekturę w stylu Prairie, nieoczekiwaną zmianę wśród wzorów wiktoriańskich i klasycznych w całej dzielnicy. Pobliski Salt Lake Masonic Temple dodaje elementy Egyptian Revival, pokazując, jak różne style budowlane koegzystowały w tym obszarze.