Salt Lake Masonic Temple, Świątynia masońska w Salt Lake City, Stany Zjednoczone

Salt Lake Masonic Temple to siedziba masonerii stanu Utah i najlepszy przykład architektury w stylu egipskim w Salt Lake City, ukończona w 1927 roku w dzielnicy historycznej South Temple. Elewację pokrywa „Temple Brick”, cegła zaprojektowana specjalnie dla tego budynku. Wnętrze mieści sale loży, dużą i małą salę, salony, salę bankietową, audytorium, bibliotekę i biura administracyjne.

Decyzja o budowie świątyni powstała jesienią 1920 r., gdy społeczność masońska Salt Lake City przerosła poprzednią świątynię przy skrzyżowaniu 2nd East i 1st South. Architekt i komitet budowlany odwiedzili inne świątynie masońskie i postanowili, że ta będzie oryginalna, a nie kopiowana. Do 1925 r. ukończono plany i kupiono działkę; budynek otwarto w 1927 r.

Motyw egipski wybrano m.in. dlatego, że pozwalał wpleść symbole masońskie bez zakłócania harmonii fasady. Horus, uważany wtedy za boga Światła, widnieje na gzymsie głównego wejścia, a wejście od północy stosuje się, bo rytuał uznaje północ za miejsce ciemności — wchodzący zmierzają ku światłu.

Budynek jest dostępny dla nie-masońskich instytucji i osób, ale pozostaje czynną przestrzenią rytuałów i administracji, więc wizytę należy uzgodnić wcześniej. Główne wejście znajduje się od północy, od strony South Temple, a prowadzą do niego schody o trzech, pięciu, siedmiu i dziewięciu stopniach między dwoma sfinksami.

Schody głównego wejścia mają biegi po trzy, pięć, siedem i dziewięć stopni, a flankują je dwa sfinksy; każdy trzyma jedną kulę, niebiańską i ziemską, i w nią patrzy. Na zachód od wejścia rampę pogrzebową wieńczy skarabeusz, a otacza ją siedem akacji, symboli zmartwychwstania i nieśmiertelności duszy.