Park Narodowy Bryce Canyon, Park narodowy w hrabstwach Garfield i Kane, Utah, Stany Zjednoczone
Park Narodowy Bryce Canyon to park narodowy w hrabstwie Kane w stanie Utah, znany z gęsto upakowanych wapiennych pinakli zwanych hoodoos. Teren rozciąga się wzdłuż serii naturalnych amfiteatrów, przy czym największa formacja ma około 19 kilometrów długości i składa się z tysięcy spiczastych iglicach ukształtowanych przez mróz i wodę.
Ebenezer Bryce, mormoński pionier i stolarz, osiadł pod tymi klifami w 1875 roku i zbudował kanał nawadniający dla swojego bydła. Obszar otrzymał status pomnika w 1923 roku i został oficjalnie ogłoszony parkiem narodowym pięć lat później, w 1928 roku.
Paiute nazywali hoodoos Anka-ku-was-a-wits, co znaczy „czerwono pomalowane twarze”, i opowiadali o Legendarnym Ludzie, którego Kojot zamienił w kamień za złe uczynki. Nazwa Paunsaugunt pochodzi z ich języka i oznacza „dom bobra”.
Główne wejście znajduje się przy autostradzie 63, około pół godziny na południe od Panguitch, podczas gdy wysokość między 2400 a 2700 metrów oznacza, że wędrowcy powinni zabrać ubrania na chłodniejsze temperatury. Pojazd jest przydatny, ponieważ punkty widokowe są rozmieszczone wzdłuż malowniczej drogi, ale bezpłatne autobusy łączą kilka popularnych punktów startowych szlaków w miesiącach letnich.
Pomimo nazwy kanion, technicznie nie jest to kanion, ale raczej seria wcięć wzdłuż krawędzi wysokiego płaskowyżu. Ekstremalna wysokość powoduje średnio ponad 200 cykli zamrażania i rozmrażania rocznie, co sprawia, że formacje skalne erodują szybciej niż w większości innych obszarów amerykańskiego południowego zachodu.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 92 143 współtwórców z całego świata.
