Sailing stones, Zjawisko geologiczne w Racetrack Playa w Parku Narodowym Doliny Śmierci, Stany Zjednoczone.

Sailing Stones to kanciaste bloki czarnego dolomitu i beżowego sjenitu, najczęściej o średnicy 15–46 cm, rozrzucone po spękanej gliniastej powierzchni Racetrack Playa w Parku Narodowym Doliny Śmierci w Kalifornii. Każdy kamień leży na końcu płytkiej bruzdy o szerokości 8–30 cm i głębokości poniżej 2,5 cm, wyrytej w jasnym podłożu.

Pierwsza udokumentowana relacja pochodzi z 1915 roku, gdy poszukiwacz Joseph Crook z Fallon w Nevadzie odwiedził Racetrack Playa. Geolodzy Jim McAllister i Allen Agnew skartowali podłoże skalne w 1948 roku i opublikowali najwcześniejszy raport o ślizgających się skałach. W 1968 roku Bob Sharp i Dwight Carey rozpoczęli siedmioletni program obserwacji, oznaczając 30 skał ze świeżymi śladami i wytyczając ich położenie palikami.

Kamienie noszą nieformalne nazwy nadane przez badaczy: Karen, najcięższy, który się przesunął, około 350 kg, Mary Ann, która przesunęła się o 64,5 m w ciągu jednej zimy, oraz Nancy, o średnicy 6,5 cm, która pokonała łącznie 262 m. Odwiedzający wciąż mogą zobaczyć numerowane paliki i bruzdy z programu obserwacji z 1968 roku.

Poruszające się skały znajdują się około trzech kilometrów na południe od parkingu Grandstand na playa i można do nich dotrzeć pieszo przez płaskie dno pustynne. Trasa przebiega przez twardą glinę bez cienia i może być bardzo męcząca w letnie upały.

Skały poruszają się tylko przez kilka zimowych dni gdy na płytkich kałużach wody tworzy się cienki lód a wiatr przesuwa płyty lodowe po wilgotnej glinie. Niektóre ślady rozciągają się na ponad 250 metrów i pozostają widoczne przez lata aż do momentu gdy nowe opady je zetrą.