Whidbey, Wyspa w hrabstwie Island, Stany Zjednoczone

Whidbey Island rozciąga się na 88 kilometrów długości i ma od 2,4 do 19 kilometrów szerokości, z postrzępioną linią brzegową piaszczystych plaż, skalistych klifów i cichych zatoczek. Wyspa tworzy północną granicę Puget Sound i jest oddzielona od stałego lądu wąską cieśniną.

Kapitan George Vancouver sporządził mapę wyspy w 1792 roku podczas eksploracji północnoamerykańskiego wybrzeża Pacyfiku. Pierwsi europejscy osadnicy przybyli w latach pięćdziesiątych XIX wieku, krótko po tym jak Stany Zjednoczone nabyły to terytorium na mocy traktatu oregońskiego z Wielką Brytanią.

Nazwa pochodzi od Josepha Whidbeya, oficera który opłynął jej brzegi. Dziś mieszkają tu artyści, rolnicy i potomkowie pierwszych europejskich osadników dbających o krajobraz wybrzeża.

Most przy Deception Pass na północy łączy stały ląd z górną częścią, podczas gdy prom między Clinton a Mukilteo zapewnia dostęp do południowego końca. Plaże i szlaki piesze są otwarte przez cały rok, ale sezon mgieł późnym latem może ograniczyć widoczność wzdłuż wybrzeża.

Siedem różnych mikroklimatów dzieli wyspę na strefy o różnych opadach i temperaturach. Północ otrzymuje więcej opadów niż południe, co zauważalnie zmienia roślinność i kolor krajobrazu.