Point No Point Light, Latarnia morska w hrabstwie Kitsap, Stany Zjednoczone.

Point No Point Light to kwadratowa wieża z cegły i stiuku o wysokości 9,1 m, stojąca między biurem a budynkiem sygnalizacji mgłowej na północno-wschodnim krańcu półwyspu Kitsap, gdzie Admiralty Inlet łączy się z Puget Sound. W latarni znajduje się soczewka Fresnela czwartego rzędu z 1898 r., już nieużywana. Po zachodniej stronie wznosi się 27-metrowa wieża radarowa dla służby ruchu statków.

Budowę rozpoczęto w kwietniu 1879 r., a stację ukończono w lutym 1880 r., umieszczając soczewkę Fresnela piątego rzędu w murowanej wieży o wysokości 8,2 m. Pierwszy latarnik, J.S. Maggs, dentysta z Seattle, zawiesił płótno w południowych oknach, aby lampa naftowa nie gasła. Obecna kwadratowa wieża o wysokości 9,1 m, z cegły i stiuku, stoi między biurem a budynkiem sygnału mgłowego; sygnał mgłowy z New Dungeness zamontowano w kwietniu 1880 r., a w 1900 r. dzwon zastąpiła trąbka Dabolla.

Dom latarników jest od 2008 roku krajową siedzibą United States Lighthouse Society, organizacji non-profit zajmującej się ochroną zabytków i edukacją. Sygnał mgłowy stacji, zainstalowany w kwietniu 1880 roku, pochodził z latarni New Dungeness; w 1900 roku dzwon mgłowy zastąpiła trąbka Dabolla.

Latarnia stoi w 24-hektarowym parku Point No Point Lighthouse and Park, utworzonym przez hrabstwo Kitsap po 1997 roku. Przez pierwsze 40 lat nie było tam dróg, a zaopatrzenie dostarczano łodzią; dziś dojazd odbywa się drogą w pobliżu Hansville. Dom latarników od 2008 roku jest siedzibą United States Lighthouse Society.

Soczewka Fresnela czwartego rzędu z 1898 r. wciąż znajduje się w latarni, choć nie jest już używana. Według popularnej historii pękła od uderzenia pioruna w 1931 r.; zapisy wskazują jednak na wadliwą rurę odparowywacza oleju, która pozwoliła gromadzić się wybuchowym oparom w komorze latarni i uszkodziła też wieżę.