Indian Henry's Patrol Cabin, Miejsce w Waszyngtonie wpisane do Krajowego Rejestru Miejsc Historycznych

Indian Henry's Patrol Cabin to parterowa chata z bali z szerokim przednim gankiem, mierząca 25 na 15,5 stopy (7,6 na 4,7 metra). Stoi na wysokości 1600 metrów w obszarze zwanym Indian Henry's Hunting Ground w Parku Narodowym Mount Rainier. Zbudowana w latach 1915–1916 była pierwszą chatą patrolową w parku.

Zbudowana w latach 1915–1916 chata była pierwszym obiektem patrolowym w głębi Parku Narodowego Mount Rainier, obsługującym obszar, na którym od 1908 do opuszczenia w 1918 działał obóz namiotowy Wigwam Camp. 13 marca 1991 wpisano ją do Krajowego Rejestru Miejsc Historycznych i współtworzy Mount Rainier National Historic Landmark District, ustanowiony 18 lutego 1997.

Nazwa pochodzi od Indian Henry'ego, przewodnika, który towarzyszył Jamesowi Longmire'owi w eksploracji okolicy. Łąka zwana Indian Henry's Hunting Ground była w XIX wieku użytkowana przez plemiona Cowlitz i Nisqually. Od 1908 roku obóz namiotowy Wigwam Camp przyciągał turystów, aż został opuszczony w 1918 roku.

Chatę najłatwiej można dotrzeć latem z terenu parkingowego Kautz Creek lub z Longmire, choć szlak jest stromy i nierówny, wymagający solidnego obuwia i dużej ilości wody. Budynek jest zwykle zamknięty, więc odwiedzający nie mogą do niego wejść, ale werandę stanowi dobre miejsce odpoczynku i turyści często podpisują pozostawiony tam rejestr.

Chata była pierwszym obiektem patrolowym zbudowanym przez National Park Service w parku narodowym Mount Rainier; wzniesiono ją w latach 1915–1916, po opuszczeniu w 1918 roku obozu namiotowego Wigwam Camp, założonego w 1908 roku. Należy do rustykalnej architektury projektowanej przez Park Service w ramach Mount Rainier National Historic Landmark District, ustanowionego 18 lutego 1997 roku.