Mount Mazama, Kaldera wulkaniczna w hrabstwie Klamath, Oregon, Stany Zjednoczone

Mount Mazama to uśpiony wulkan złożony w hrabstwie Klamath w Oregonie, którego szczyt zapadł się, tworząc kalderę o szerokości 8–10 km. Kaldera zawiera Crater Lake o głębokości 592 m, a jej krawędź sięga Hillman Peak na wysokości 2 484 m. Na zdjęciu widać stromą, postrzępioną krawędź pokrytą śniegiem, pasma szarych i brązowych skał oraz głęboko niebieskie jezioro wypełniające basen.

Wulkan wybuchł około 7700 lat temu, wyrzucając duże objętości magmy, zanim szczyt zawalił się do wewnątrz i utworzył obecną kalderę. W ciągu następnych stuleci deszcz i woda ze śniegu stopniowo wypełniły zagłębienie, aż jezioro osiągnęło obecną głębokość.

Klamacka nazwa jeziora to Giiwas, a ich przekaz ustny opisuje zawalenie się góry jako walkę boga podziemi Llao z bogiem nieba Skellem; tabu związane z jeziorem częściowo tłumaczy, dlaczego osadnicy dotarli tam dopiero w 1853 roku. W 1896 roku William Gladstone Steel nazwał górę od Mazamas, założonego przez siebie klubu alpejskiego z Portland, i był głównym sprawcą utworzenia parku narodowego w 1902 roku.

Droga wokół kaldery często zamyka się zimą i otwiera ponownie pod koniec wiosny lub na początku lata, gdy znika śnieg. Szlaki prowadzą do różnych punktów widokowych, ale niektóre odcinki mogą być strome i wymagają solidnego obuwia.

Pod jeziorem leżą różne osady wulkaniczne utworzone podczas wcześniejszych erupcji i wykazujące zróżnicowany skład skalny. Mały stożek wulkaniczny wystaje z wody jako wyspa, pokazując że aktywność trwała nawet po głównym zawaleniu.